تقواى حقيقى جز با ولايت و بيعت خاصّ ولوى حاصل نمىشود ) گفته شود ، خدايتان چه چيزى فروفرستاد ؟ گفتند : نيكويى ! در اين جمله اقرار بر فروفرستاده شدن از جانب پروردگارست و نيز گواهى دادن بر نزول آنچه كه از جانب او به عنوان خير بوده است و اين تصديق از باب تسليم و استسلام مىباشد .
لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا
خيريّت آنچه كه نازل شده است كسانى راست كه احسان و نيكى نمايند و اين احسان و خوبى به صورت مطلق حضرت على عليه السّلام است ، و هر اندازه كه از طريق ولايت اتّصال بر آن حضرت پيدا شود به همان اندازه اتصاف بر احسان و نيكويى محقّق است ، يا مقصود از آن كسانى است كه به خودشان يا بر غير خودشان نيكى كنند .
فِي هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةٌ
مقصود از نيكويى در اين دنيا پاكيزه بودن خوردنىها ، نوشيدنىها ، زناشويىها و مركبهاست
وَ لَدارُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ
و خانهى آخرت بهتر است ، چون پاكيزگى از آلودگىهاى مادى و رنجهاى آن خالص است .
لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا
تفسير خير و مقول قول آنها است ، يا استيناف از جانب خدا ،
وَ لَنِعْمَ دارُ الْمُتَّقِينَ جَنَّاتُ عَدْنٍ
و چه نيكوست سراى پرهيزگاران ، كه بهشت عدن است .
جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها
لفظ
جَنَّاتُ عَدْنٍ
مخصوص « نعم » يا مبتدا است و خبر آن « يدخلونها » مىباشد ، يا اين كه يدخلونها