از قتل هست ؟ وبر اين وجه عبد المغيث بغدادي ايرادى كرده كه در رساله
( منع لعن يزيد ) نوشته مىگويد اين آية در حق يهود نازل شده ، وربطى به ديگران
ندارد .
ابن جوزي در رساله رد بر أو مىگويد كه راوي اين خبر اختصاص به يهود مقاتل
است ، واجماع محدثين مثل ( بخارى ) ووكيع وساجى ورازي ونسائي وغيرهم
بر كذب أو منعقد است وبا وجود قول احمد به نزول أو در حق مسلمين چگونه قول
غير أو قبول خواهد شد ، علاوة بر اينكه بر فرض تسليم نزول آية در حق
يهود خصوصيت مورد موجب خصوصيت حكم عام نمىشود ، چنان چه در أصول
مقرر شده است .
آية ثالثه
( ان الذين يؤذون الله ورسوله لعنهم الله في الدنيا والآخرة واعد لهم عذابا
مهينا ) [ 57 الأحزاب 33 ] يعنى بدرستى كه آنان كه اذيت مىكنند خداى ورسولش
را خداى لعنت كرده ايشان را در دنيا وآخرت يعنى در هر دو سراى از رحمت خود
دورشان كرده ، واعداد فرموده براي ايشان عذابي مهين را ، وشك نيست كه يزيد اذيت
رسول خداى كرد واذيت أمير المؤمنين واذيت فاطمة عليها السلام كه به حكم روايت صحيحين
وروايت أحمد بن حنبل در ( مسند ) چنانچه در أوائل كتاب گذشته ( 1 ) اذيت ايشان
اذيت رسول خداى است ، پس لعنت أو از قرآن صريحا استفاده مىشود ، شايد از اين
جهت است كه علماى سنت وجماعت در لعن أو بيشتر مساعدت كرده اند از تكفير .
هامش
( 1 ) ج 1 ص 286 ذيل ( لعن الله أمة أسست أساس الظلم . . . وگذشت ج 1 /
ص 309 از عامة جنگ با على وحسن وحسين جنگ با رسول خدا است وتسليم بودن با
آنها تسليم با رسول خدا است .