مىكند كه چون مرض رسول خداى شدت كرد حسين را به سينه به چسبانيد ، وعرق
بر جبين مىريخت وجان مقدس وى آهنك شاخسار حظاير قدس داشت در اين حال
مىفرمود " مالي وليزيد لابارك الله فيه اللهم العن يزيد " مرا چه با يزيد خدايش بركت
ندهد وپروردگارا يزيد را از رحمت خود دور كن پس از شدت مرض
بىتوان شد چون با خود آمد حسين را بوسيد وأشك از ديدگان فرو مىريخت ومىفرمود
همانا مرا وقاتل تو را معاملتى است در نزد خداى تعالى كنايت از آنكه مجازات
اين عمل در محكمه عدل مالك يوم دين وجبار روز جزا خواهد گذشت ( 1 ) .
ونعم ما قيل :
اين انتقام گر نفتادى بروز حشر * * با اين عمل معامله دهر چون شدى
و - در ( خصال ) سند به سيد الساجدين مىرساند كه رسول خداى فرمود شش
نفرند كه خداى وهر مستجاب الدعوة اى آنها را لعنت كرده اند : زياد كننده در
كتاب خداى ، وكذب به قدر ، وتارك سنت من ، وآنان كه بي احترامى عترت
مرا حلال شمارد ومتسلط به جبروت كه عزيز خداى را ذليل كند ، وذليل خداى
را عزيز وآنكه فئ مسلمين را تصرف كرده بر خود حلال شمارد ( 2 ) .
ز - در ( كامل الزيارة ) از كعب الأحبار نقل مىكند كه أول كسى كه قاتل حسين
بن علي را لعن كرد إبراهيم خلى الرحمن بود ، وأولاد خود را امر به اين فرمود
وعهد وميثاق اين كار را بر ايشان گرفت آنگاه موسى بن عمران وى را لعنت
كرد ، وامتش را به اين كار فرمان داد آنگاه داود أو را لعن كرد ، وبني إسرائيل
را به اين مأمور فرمود ، آنگاه عيسى وى را لعن كرد وفرمان داد بني إسرائيل
كه لعن كنيد قاتل أو را واگر أيام أو را دريافت كرديد از نصرت وى
هامش
1 ) بحار الأنوار 44 / 266 الرقم 24 .
2 ) الخصال : 1 / 338 البحار 44 / 300 عوالم العلوم 597 .