تمام دين بود چنانچه گفتهاند :
نزد كو ته نظران ماشطه صورت دين * * نزد أرباب نظر معنى بدينند همه
يا به جهت اينكه ولايت آن جناب شرط صحت تمام اعمال بود پس به عداوت
وبرداشتن آن حضرت از ميان افساد تمام شريعت مىشد وپيغمبر صلى الله عليه وآله وسلم در
تمام أحوال به تبليغ حكمي مىكرد اگر چه به سكوت وخواب باشد كه دلالت
بر رجحان يا وجوب آن دو دارد در هر وقت كه مقتضى وجوب پيدا شود پس
هيچ آنى از آنات وجود شريف نبوي نبود كه بحسب حال كمال نبوت دشمنان
أهل بيت را كه قوام شرع وتمام دين وبيان أحكام أو بودند لعن نكند خاصه
يزيد وأقر ان أو را كه بيشتر در اطفاء نور واخفاء ظهور أو بر خلاف حق وبه عداوت
خداى عز وجل كوشش كردند واين معنى اگر چه أولا بعيد از أذهان متعارفه مى
آيد ولى أهل ذوق وأرباب سليقه شايد كه به اندك توجهى جزم به أو نمايند ،
واز دو احتمال سابق يكسره صرف نظر كنند ( 1 ) والله أعلم بمراد أوليائه
عليهم السلام .
على الجملة شايسته چنان مىنمايد در اين موضع اخبار چند كه متضمن لعن
يزيد بر لسان رسول خداى بلكه ساير أنبياء بلكه عموم موجودات باشد مذكور
شود :
1 - شيخ صدوق قدس سره در ( امالى ) سند به صفيه بنت المطلب مىرساند كه چون
حسين عليه السلام متولد شد من أو را به پيغمبر دادم وپيغمبر زبان خود را در دهان
وى بگذارد وحسين زبان وى را مكيدن گرفت وگمانم چنان بود كه رسول
خداى وى را از شير وعسل غذا دهد ناگاه حسين بر جامه وى بول كرد پس پيغمبر
هامش
1 ) تواند بود كه معاني ثلثه همه مراد باشند بنابر اينكه حديث قدسي نيز
بطونى داشته باشد كه هر كس به قدر گنجايش فهم وحوصله استعداد خود چيزى
بفهمد ومطلبي در يابد والعلم عند الله ( منه ره ) .