واين استدلال بر طريقه خودشان هم واهيست ، چه عدالت در امام جماعت در
مذهب أهل سنت شرط نيست ، بلكه در ( شرح عقايد نسفيه ) نظير همين كار را
شاهد گرفته ، وگفته دليل بر مدعى نماز كردن أئمة دين است با خلفا با ظهور
جور ، وانتشار فجور از ايشان ، از اينجا معلوم مىشود كه اين طايفه كه از أهل بيت
اعراض كردند بچه گونه از مردم متمسك شدند واز كه اخذ احكام كردند ، وحال
صحاح ايشان هم معلوم شد كه رجال آنها مثل مروان وعبد الملك ومغيرة بن شعبة
ومعاوية وعمرو بن عاص واتراب ايشان كه همه حرام زاده ، وهمه بشهادت رسول
خداى كافر ومنافق وملعون بودند ، چه ميزان همه اين أمور علي عليه السلام است ، واز
متواترات است كه پيغمبر فرمود " يا علي لا يبغضك الا منافق ولا يحبك الا مؤمن " ( 1 ) .
وعمده اين است كه ضعف دين وفساد مبناى ايشان را بتوفيق خداى تعالى
از كتب خود ايشان ثابت مىكنيم ومعنى " انهم لهم المنصورون ( 173 ) وان جندنا
لهم الغالبون " ( 174 / 37 ) واضح ومبين ومعلوم ومبرهن مىشود .
والحمد لله على وضوح الحجة .
فايدة
مروان خود يقينا مشمول لعن در اين دعا هست ، وأولاد أو نيز داخلند ، ووجوه
أولاد أو چهار نفرند : عبد الملك كه به أو مكنى بود وخليفتي روى زمين يافت ،
وعبد العزيز كه والى مصر شد ، ومحمد كه ولايت جزيره يافت ، وبشر كه حكمران
عراقين بود ، واكبش أربعة در كلام علي عليه السلام را ابن أبي الحديد اشاره به اينها
گرفته ، واشهر واظهر آنست كه اشاره به أولاد عبد الملك باشد كه همه خليفه شدند ،
وروزگار أمت در عهد ايشان سياه وحالشان تباه شد ، كه وليد ، وسليمان ، ويزيد ،
هامش
( 1 ) تفصيل اين حديث در إحقاق الحق 7 / 187 . . . .