قبل از فاطمه عليها السلام اين اسم نبوده ، وامام عليه السلام فرموده فاطمه هم از أسماء
است .
آنگاه در مقام بيان علت اين تسميه برآمده ونسخه ( علل ) ونسخه ( بحار ) هم
چنان است كه ما نقل كرديم ولى در نسخه ( ناسخ التواريخ ) به جاى " قال " قلت
نوشته است ، وظاهر اينست كه غلط نسخه ، وقلت تدبر ، موجب اين اشتباه شده
باشد ، واين گونه اشتباهات در جنب تصنيف كتابي به اين جلالت وعظم نفع سهل
است ، شكر الله سعيه ، وأحسن سقيه ورعيه .
وجه سوم :
آنكه چون خداى تعالى به بركت اين وجود مبارك شيعيان را از عذاب
جهنم بازداشت ، وآن حضرت سبب اين نعمت شده ، على هذا از قبيل نسبت
فعل به أسباب است كه أو را فاطمه خواندند ، ومؤيد اين معنى است حديث
مذكور ( 1 ) كه " فطمت بي من تولاني " كه تصريح به سببيت خود كرده در خطاب
به جناب أحديت بلكه ظاهر است در وجه تسميه چه قبل از أو گفته سميتنى
فاطمه چنانچه متأمل مأنوس به استفاده معاني از ألفاظ در ميبابد وتصديق مىكند .
اسم دوم - زهراء است ودر ( علل ) دو جهت در اين اسم روايت كرده هر
دو از حضرت صادق عليه السلام .
يكى به روايت جابر وخلاصه أو چنان است كه خداى أو را از نور عظمت
خود آفريده وآسمانها وزمين به نور أو درخشيدن گرفت ، وچشم ملائكة خيره
شد وسجده نمودند ( 2 ) .
هامش
( 1 ) گذشت ص 210 .
( 2 ) بحار الأنوار ج 43 / 12 .