بنگرند از حسرت و پشيمانى ) خواهند گفت پروردگارا عذاب ما را به تأخير افكن ( و ما را باز به دنيا برگردان ) تا دعوت تو را اجابت كنيم و پيرو رسولان تو شويم ( و از هر كار بد بازگرديم ) ، به آنها پاسخ آيد كه آيا شما بارها پيش از اين در دنيا سوگند ياد نمىكرديد كه ما را زوال و هلاكى نخواهد بود ،
شما ستمكاران بوديد كه در منازل ستمگران پيش از خود مسكن گزيديد ( و از هلاكت و مرگ آنان باز عبرت نگرفتيد ) و حال آن كه مشاهده كرديد كه عاقبت ما به سر پنجهى قهر مرگ چه بر سر آنها آورديم ؟ و بر شما سرگذشت آنها را مثل آورديم ،
و آن ستمكاران بزرگترين مكر و مهمترين سياست خويش را به كار بردند ولى چه سود كه پيش خدا مكر آنها هيچ است هر چند به مكر خود كوهها را از جا بركنند ،
پس هرگز مپندار كه خدا وعدهى رسولانش را خلاف كند كه البتّه خدا بر هر كار مقتدر است و از ستمكاران انتقام خواهد كشيد .
روزى كه زمين را ( به امر خدا ) به غير اين زمين مبدّل كنند هم آسمانها را دگرگون سازند و تمام خلق در پيشگاه حكم خداى يكتاى قادر قاهر حاضر مىشوند ،
و در آن روز بدكاران و گردنكشان را زير زنجير قهر خدا مشاهده خواهى كرد و بينى پيراهنهايى از مس گداخته ،
آتشين بر تن دارند و در شعلهى آتش چهرهى آنها پنهان است ،
( اين گونه عذاب ) براى آن است تا خدا هر شخص را به كيفر كردارش برساند كه خدا در يك لحظه به حساب خلق خواهد رسيد ،
اين ( قرآن عظيم ) حجّت بالغ براى جميع مردم است تا خلايق از آن پند گرفته خدا ترس شوند و تا ( به تعليمات آيات توحيد آن ) عموم بشر خدا را به يگانگى بشناسند و تا صاحبان خرد متذكّر شوند و هوشيار گردند .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 729
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٧٢٩