از روى حكمتى كه آن را اقتضا كند .
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ ذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ
« 1 » لفظ ( يوم ) اگر چه به معناى روز است ولى در عرف مردم به روزى كه حادثه غريبى در آن اتّفاق افتاده باشد اختصاص يافته است .
بنابراين ( ايّام اللّه ) عبارت از حوادث و وقايعى است كه بر امّتهاى پيشين واقع شده است ، و در اخبار به نعمتهاى خدا تفسير شده است ، و اين تفسير از باب شرافت اضافه شدن به ( اللّه ) است ، چون روزى كه منسوب به خداست بايد از شريفترين روزها باشد ، و شرافت چنين روزى به سبب نعمت دادن خدا در آن روز است .
بنابراين ( ايّام ) در نعمتهايى استعمال شده كه در آن روزها واقع شدهاند .
اين معنا بر حسب ظاهر است ، و اما بنا بر تحقيق ايّام خدا عبارت از مراتب آخرت و مقام انسان است از عالم مثال و نفوس و
هامش
( 1 ) يوم : از طلوع فجر تا غروب آفتاب . و نيز مدتى از زمان و وقت را يوم گويند .
مراد از ايّام اللّه ظاهرا روزهايى است كه قدرت خدا در آنها بيشتر ظاهر شده و قدرت مقاومت از دست بشر رفته و خواهد رفت مانند بلاهايى كه قوم نوح عليه السّلام ، هود ، صالح و غير هم عليهم السّلام گرفتار گشتند و مانند روز مرگ و روز آخرت .
در تفسير الميزان از معانى الاخبار صدوق منقول است كه امام باقر و صادق عليهم السلام فرمودهاند : ( ايّام اللّه ثلاثة : يوم القائم و يوم الكرة و يوم القيامة ) روزهاى خدا سه تا است روز قيام قائم عليه السّلام ، روز رجعت و روز قيامت .