است .
خدا هر چه را خواهد ( از احكام يا حوادث عالم ) محو و هر چه را خواهد اثبات مىكند و اصل كتاب ( آفرينش ) مشيّت او است ،
و هرگاه ما در حيات تو بر آن وعدهى عذابى كه بر كافران داديم برخى را پديدار كنيم يا آن كه پيش از وقت ترا به دار آخرت بريم بهر حال بر تو تبليغ حكم خدا و بر ما حساب خلق است ( وقت عذاب و حساب با عفو بندگان از وظايف نبوّت نيست ) ،
آيا مردم نديدند كه ما به ( فرستادن رسولان ) عزم سرزمين ( كافران جاهل ) كرده و از هر طرف مىكاهيم و بر قدرت اهل ايمان مىافزائيم ؟ و تنها خدا است كه در جهان فرمان دهد و هيچ كس بر رد حكمش قادر نيست و اوست كه در يك لحظه به حساب همهى خلق رسيدگى مىكند ،
پيش از اينان هم بسيارى كافران مكر مىكردند ( و عاقبت همه هلاك شدند ) پس همهى مكر و تدبيرها نزد خدا است ( و او به خلق مكر و سياست آموخته ) و او مىداند هر كس به چه كار و انديشه است و كافران به زودى خواهند يافت كه عاقبت خوش و منزل سعادت براى كيست ؟
و كافران بر تو اعتراض كنند كه تو رسول خدا نيستى بگو تنها بين من و شما خدا و عالمان حقيقى به كتاب خدا به عنوان گواه كافى خواهد بود .
تفسير
مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
چون كلمه
مَثَلُ
در اين عبارت يك امر تركيبى است ( و به تنهايى نيامده ) خبر آن جملهاى قرار داده شده ( كه با الّتى شروع