تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 358

مساهمون:

ص٣٥٨
سِجِّيلٍ
معرب ( سنگ گل ) است يعنى گل هنگامى كه مانند سنگ سفت و سخت شده باشد .
مَنْضُودٍ
سنگهايى كه آماده و مهيّا براى عذاب آن‌ها شده بود ، يا مقصود اين است كه سنگها در باريدن بر روى آنان پشت سر هم بود و بعضى به بعضى ديگر چسبيده بود .
مُسَوَّمَةً
نشان‌دار شده بود به سبب نقطه‌ها براى عذاب
عِنْدَ رَبِّكَ
متعلّق به ( مسوّمة ) يا مستقرّ است و حال از ضمير مستتر در ( مسوّمة ) .
وَ ما هِيَ مِنَ الظَّالِمِينَ بِبَعِيدٍ
« 1 » چنين هلاكتى از ستمكاران دور نيست ، كنايه از امّت محمّد است ، و مقصود مطلق هر كسى است كه ظلم كند ، يا مقصود كسى است كه مانند ظلم آن‌ها كند يعنى عمل زشت لواط را انجام دهد . روايت شده كه هر كس در حال اصرار بر لواط بميرد نمىميرد تا اين كه خداوند با يكى از آن سنگ‌ها او را مىزند ، و مرگ او نيز با همان سنگ مىشود ، و كسى هم او را نمىبيند « 2 » . و داستان لوط و قومش و كار زشت آن‌ها و خراب شدن
هامش
( 1 ) مجمع البيان : اين جمله تهديد عرب است كه سنگريزه‌ها به شما ستمگران نيز نزديك است ، و قتاده گفته است : پس از اين جمله كسى در امان نيست و بترسيد از ستمگرى و آن مجازات و گرفتارى ؛ و بعضى گفته‌اند : مقصود مردم لوط است كه از آن سنگريزه كسى مصون نماند . ( 2 ) تفسير صافى جلد 2 صفحه 463 و تفسير العياشى جلد 2 صفحه 158 حديث 59