آنگاه ابراهيم ( چون فرشتگان را به شكل بشر ديد و مهمان پنداشت ) بدون درنگ بر آنها از گوشت گوساله كبابى مهيّا كرد ،
و چون ابراهيم ديد كه آنها دست به طعام دراز نمىكنند درحالىكه دلش از آنها متوحّش و بيمناك گرديد آنان حسّ كردند و گفتند مترس ما فرستاده خدا به قوم لوط مىباشيم .
تفسير
فَلَمَّا جاءَ أَمْرُنا
وقتى فرمان دربارهى هلاكت آنها رسيد .
نَجَّيْنا صالِحاً وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ مِنْ خِزْيِ يَوْمِئِذٍ
عطف بر جملهى محذوف است ، يعنى ما آنها را از آن عذاب و از رسيدن خوارى در روز آن عذاب يا در روز قيامت نجات داديم .
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ
خداوند قادر و توانا است بر عذاب گروهى و نجات دادن گروهى ديگر .
الْعَزِيزُ
و خدا غالب است و مانعى از تحقّق خواست او نيست .
وَ أَخَذَ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيارِهِمْ جاثِمِينَ
و آنگاه ستمكاران را شب صيحه عذاب آسمان در گرفت و در ديارشان مردند و خاموش شدند .
كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيها
گويا كه در آن ديار اصلا نبودهاند .