مشايخ حقّ اذن و اجازهى صحيح داشته باشند اعمّ از اين كه بدون اجازه ادّعاى شيخى كنند يا مدّعى سلوك باشند ( بدون اخذ از مشايخ ) و لكن مقصود در آيه دروغگويانى هستند كه خودشان را در مقابل ولىّ امر نصب كرده و ادّعا كردند كه از جانب خدا و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله هستند .
مقصود از ( أشهاد ) جانشينان و خلفاى خدا هستند كه شاهد و گواه بر اعمال اهل زمين مىباشند ، و خداوند شهادت آنها را نسبت به اهل زمانشان قبول مىكند ، و ممكن است مقصود فرشتگانى باشند كه بر آنها موكّل هستند .
وَ يَقُولُ الْأَشْهادُ هؤُلاءِ الَّذِينَ كَذَبُوا عَلى رَبِّهِمْ أَلا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ
اين گفتار كه لعنت خدا بر ستمكاران باد ، از قول گواهان و از قول خداى تعالى است و گذاشتن اسم ظاهر به جاى ضمير اشعار به اين است كه آنها ستمكار و ظالم هستند اشاره به اين است كه مقصود مخالفين آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله هستند كه آنها را با اين گفتار توصيف نمود كه :
الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ
آنها كسانى هستند كه ديگران را از راه خدا باز مىدارند ، يعنى كسانى كه در حقّ آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله ستم كردند آنهايى هستند كه از آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله اعراض مىكنند و ديگران را از رفتن به سوى آنها منع مىكنند ، و ( سبيل اللّه ) عبارت از امام و ولايت او در عالم كبير ، و عقل يا پيروان عقل در عالم صغير است .