اعمال اسلامى و ارتكاب صورت كارهاى نيك و تحمّل زحمات و سختىها و انفاق اموال در راه حفظ اسلام و اعلاء آن اگر دنيا و زينتش را مىخواهد ما به او مىدهيم .
چنانچه منافقين از اصحاب رسول صلّى اللّه عليه و آله و پيروان آنها با روز قيامت چنين مقصودى دارند ، و نيز هر كس كه سختىهاى شديد را متحمّل شود و سختىهاى غربت و سفرهاى دور و صبر بر گرسنگى و گرما و سرما را بر خود هموار سازد و مسائل دينى تحصيل نمايد و غرضش رسيدن به مناصب دنيوى باشد در مصداق اين آيه داخل مىشود و بر اين تفسير قول خداى تعالى
نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمالَهُمْ فِيها
دلالت مىكند ، زيرا نوفّيه و دادن پاداش اعمال در دنيا نيست مگر براى كسى كه صورت اعمال نيك را انجام دهد .
و اين بدان جهت است كه براى آنان در آخرت ديگر چيزى نيست ، يعنى صورت اعمال آنها كه مشابه اعمال مؤمنين است وقتى كه از دنيا خارج شوند ، ديگر بهره و فايدهاى براى آنها ندارد .
وَ هُمْ فِيها لا يُبْخَسُونَ
و از مزد و عمل آنها در اين دنيا چيزى كم نخواهد شد .
البتّه اين معنا بر حسب حال اغلب مردم است كه دنبال دنيا مىروند و آن را به دست مىآورند ، و گرنه چه بسا كسانى كه دنيا را مىخواهند و خود را در تحصيل آن خسته مىكنند ، و در تحصيل علم و ارتكاب صورت كارهاى نيك براى غرضى از اغراض دنيوى