تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 280

مساهمون:

ص٢٨٠
ندارند ، و كسى جز خدا شايستگى پرستش را ندارد . يعنى اين كه عاجز بودن آن‌ها از آوردن مانند قرآن دليل بر صدق محمّد صلّى اللّه عليه و آله است و نيز دليل بر ناشايستگى غير خدا براى پرستش و عبادت ، و همچنين دلالت دارد بر كذب كسانى است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را تكذيب كرده و دعوى خدايى براى غير خداى تعالى مىكنند .
فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ
اگر خطاب به ضعفاى مسلمانان باشد ، يعنى آيا شما مطيع و از شكّ و ريب خالص هستيد ؟ يا مقصود اين است : آيا شما معتقد به دين اسلام و داخل در آن هستيد ؟ اگر خطاب به كفّار باشد بدين ترتيب است كه خطاب را از مسلمين به مشركين برگردانيم ، يعنى نخست مىگوييم : اگر شما اى مؤمنين دانستيد و فهميديد مطيع و منقاد مىشويد ؟ سپس مىگوييم : اى مشركين شما كه عاجز شديد و دانستيد كه قرآن ساخته و پرداخته بشر نيست و شركاى شما از آوردن مانند آن عاجز شدند ، پس آيا مطيع و فرمانبردار مىشويد ؟
مَنْ كانَ يُرِيدُ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زِينَتَها
« 1 » كسى كه با
هامش
( 1 ) كسى كه خواهان متاع دنيا و زرق و برق آن باشد به او خواهيم داد ، ليكن بايد مزه‌ى تلخى حنظل پس از عسل را بچشد و نداند كه هر كس كه از ما دنيا خواهد از وى دريغ نيست لكن در آخرت درماند و آن دنيا هم با او نماند . ( تفسير جامع )