تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 257

مساهمون:

ص٢٥٧
كتاب تكوينى و تدوينى آن‌چنان‌كه بايد باشد كامل است ، پس كسى حقّ ندارد چيزى از آن ( در كتاب ) را ردّ كند يا كسى را در اين مورد سرزنش نمايد ، چنانچه وارد شده : « اگر شما بر سر قدر مطّلع مىشويد هيچ‌وقت همديگر را سرزنش نمىكرديد » ، و ( لدن اللّه ) و ( عند اللّه ) عبارت از عالم مجرّدات است ، و تفصيل كتاب از آن ناشى شده است . و لذا وارد شده است كه قرآن به صورت جمله ( اجمال ) بر بيت معمور ، يا بر قلب محمّد صلّى اللّه عليه و آله نازل گشته و سپس به تدريج بر سينه‌اش نازل شده است .
أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ
لفظ ( أن ) مصدريّه است يعنى براى اين كه جز خدا را پرستش نكنيد ، و فعل نفى است يا نهى ، و ممكن است لفظ ( أن ) تفسيريّه و فعل ( لا تعبدوا ) نهى باشد . يعنى اين كه غرض خلاصه از تفصيل كتاب نهى شما از عبارت غير خدا و امر شما به استغفار و توبه است .
إِنَّنِي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ وَ بَشِيرٌ
« 1 » اين جمله يا از كلام
هامش
فرموده : خبير از خبره مأخوذ است و آن به معناى علم به جزئيات است و آن اخصّ از عليم است . ( مترجمين ) ( 1 ) اين جمله خبر مىدهد از پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله كه آن جناب خلايق را هرگاه كه مخالفت و نافرمانى خدا را كرده باشند از عذاب و عقاب خداوند مىترساند و اگر مطيع و فرمانبردار او بوده باشند آنان را بر پاداش و ثواب بشارت مىدهد . ( مترجمين )