فَإِنَّ حَسْبَكَ اللَّهُ هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِينَ
به طور قطع خدا براى تو كافى است كه او تو و مؤمنان را با يارى تأييد كرده است ؛ جمله در موضع تعليل است بنا بر اين كه استيناف بيانى باشد ، و مقصود يارى او بهوسيله ملائكه است . ( كه پيش از اين در مورد غزوهء بدر گفته شد )
وَ أَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ
پس در صورتى كه آنها با تمسّك صلح قصد خيانت داشته باشند خداوند مىتواند بين شما و خائنين طورى الفت ايجاد كند كه جنگ انجام نپذيرد .
لَوْ أَنْفَقْتَ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً ما أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ
كه اگر هر چه در زمين است به آنها انفاق مىكردى نمىتوانستى در دلهاى آنها الفت ايجاد كنى ، زيرا كه تصرّف در دلها به دست خداست ، نه به دست بشرى و نه به دست نبوىّ تو است .
وَ لكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ
و لكن خدا بين آنان الفت ايجاد كرد . بعضى گفتهاند كه : اين آيه دربارهء انصار نازل شده است ، چون بين اوس و خزرج هميشه جنگ و خونريزى بود كه بهوسيله اسلام الفت و محبّت بين آنها برقرار شد .
إِنَّهُ عَزِيزٌ
زيرا او بس مقتدر است و چيزى نمىتواند مانع تحقّق مقصود او گردد .
حَكِيمٌ
و حكيم است و با حكمت خود آنچه كه به صلاح بندگانش مىباشد ، انجام مىدهد .
ترجمه و تفسير آيات 69 - 66
[ سوره الأنفال ( 8 ) : آيات 64 تا 69 ]
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ اللَّهُ وَ مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ( 64 ) يا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْقِتالِ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ