ندارد ، و احدى بر شما غالب نخواهد گشت و من هنگام سختى يار و فريادرس شما خواهم بود و بدين سخنان ، كفّار قريش را مغرور كرد تا آنگاه كه دو سپاه اسلام و كفر روبرو شدند شيطان پا به فرار گذاشت و چون كفّار به او گفتند پس قول و قرار داد تو چه شد ؟ پاسخ داد ، من از شما بيزارم من قوايى ( از فرشتگان آسمان ) مىبينم كه شما نمىبينيد و من از قدرت و غضب و عقاب خدا مىترسم كه عقاب خداوند بسيار سخت است ،
و ياد آر وقتى كه منافقان با هم مىگفتند كه اين مسلمين به دين خود مغرورند و عاقبت شكست خورده نابود خواهند شد و حال آنكه هر كس به خدا توكّل كند و در دين خود ثابت قدم باشد خدا او را يارى خواهد كرد كه خدا غالب و مقتدر و بر هر چه خواهد تواناست ،
و اگر سختى حال كافران را هنگامى كه فرشتگان جان آنها را مىگيرند بنگرى با تيغ قهر خدا بر روى و پشت آنها مىزنند و مىگويند بچشيد طعم عذاب سوزنده را .
اين عقوبت كارهاى زشتى است كه به دست خويش فرستاديد و خدا هرگز بر بندگان كوچكترين ستم نخواهد كرد ،
اى رسول ما كافران امّت تو نيز مانند فرعونيان و كافران پيش از آنها به آيات خدا كافر شدند . خدا هم آنان را به كيفر گناهانشان بگرفت ، كه همانا خدا توانا و سخت كيفر است .
تفسير
وَ إِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ أَعْمالَهُمْ وَ قالَ لا غالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ
عطف بر
« إِذْ أَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ »
يا بر
« إِذْ يُرِيكَهُمُ اللَّهُ »
يا « اذا يريكموهم » است : بنا بر اين كه عطف همهء معطوفهاى متعدّد بر جمله سابق جائز باشد .