مغلوب شديد و شكست خورديد ، زمين براى شما تنگ آمد .
ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرِينَ
يعنى به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله يا به جهاد پشت كرديد .
ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ
يعنى پس از آنكه مغلوب شديد و دانستيد كه زيادى سپاه و تهيه اسباب موجب بىنيازى نمىشود و سبب غلبه قرار نمىگيرد ، خداوند تعالى وقار و سكينهاش را كه سبب اطمينان و قوّت دلهاى شماست نازل فرمود .
امّا سكينه بنا بر آنچه كه در اخبار تفسير شده بادى است كه از بهشت مىوزد و داراى صورتى مانند صورت انسان است .
و آن با تفسيرى كه صوفيان صافى ضمير از آن كردهاند مناسبت دارد كه آن صورت ملكوتى است كه بر سينه انسان ظاهر مىشود در حالى كه آن براى پيروان و مريدها به صورت ملكوتى شيخ مرشد در مىآيد ، و براى متبوعين صورت مناسب آنان كه بر حسب تفاوت مراتبشان ملك يا جبرئيل ناميده مىشود و هنگامى كه به صورت شيخ يا ملك در مىآيد ، ملكوتى كه بر سالك متمثّل و ظاهر مىشود غالب شده ، انانيّت و نفسش مغلوب مىگردد ، و در اين موقع است كه انسان مىتواند بر نفس و هواهايش و بر ملك و كسانى كه در آن ملك واقع شدهاند غلبه داشته باشد .
زيرا كه او مؤيّد به سكينه قلبيّه است كه از جنس ملك و جذبكنندهء ملائكه است ، لذا پس از انزال سكينه فرمود :