تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 308

مساهمون:

ص٣٠٨
كه خدا بخواهد .
قالُوا إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَهُما عَلَى الْكافِرِينَ
بهشتيان گفتند : خداوند آن دو ( آب و خوراك ) را به كافرين حرام كرده است ، كافران يعنى كسانى كه آن جهت قلبشان را كه راه به سوى خدا دارد ، پوشيده‌اند .
الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ
آنهايى كه دين را از صاحب دين گرفته‌اند يعنى اسلامى كه از نبىّ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم با بيعت و ميثاق گرفته‌اند ، يا آنها كه صورت اسلام را به خود بسته و آن را به خود نسبت داده‌اند ولى بدون اين كه از صاحب آن گرفته باشند ، و بدون اين كه بر شرايع آن آگاهى داشته باشند . از روى سر گرمى و بازى يعنى بدون اين كه غايتى داشته باشند يا اين كه هدف نفسانى و خيالى دارند كه مربوط به دنياشان مىباشد . زيرا كه آنها ، راه را به سوى خدا بستند ، و استعداد اين كه به واسطهء اسلام به سوى راه كشانده شوند باطل ساختند ، پس براى اسلامشان يا نسبت دادن خودشان به اسلام غايتى وجود ندارد جز غاياتى راجع به امور دنيائيشان كه تصوّر كرده‌اند . لذا خداى تعالى فرمود :
لَهْواً وَ لَعِباً وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا
زندگى دنيوى آنها را فريب داد ، زيرا دينشان نتيجه لهو و لعب است .
فَالْيَوْمَ نَنْساهُمْ
يعنى به آنها التفات و توجّه نمىكنيم ، و اين گفتار طبق طريقهء مخاطبات و محاورات آنان است چون