77 - ديدى تو - يا محمّد - آن را كه كافر شد بآيتهاى ما و گفت :
حقّا كه بدهند مرا خواسته و فرزندان در اين جهان *
78 - ديدهور شد در غيب يا واگرفت نزديك خداى پيمانى ؟ « 1 » *
79 - حقّا كه بنويسيم زود آنچه مىگويد و بيفزائيم او را از عذاب افزودنى « 2 » *
80 - و بميراث واگيريم ازو آنچه مىگويد و بيايد نزديك [ ما ] تنها « 3 » *
81 - و فرا گرفتند از بيرون خداى خدايان - يعنى بتان - تا باشند ايشان وادارنده از عذاب « 4 » *
82 - حقّا كه زود كافر گردند بعبادت كردن ازيشان و باشند بر ايشان دشمنان ناهمتا « 5 » *
83 - نديدى - يا محمّد - كه ما بفرستاديم ديوان را بر كافران تا فرا جنبانند ايشان را جنبانيدنى « 6 » *
84 - مكن شتابزدگى فرايشان به عذاب كه مىشمريم نفس ور ايشان شمردنى *
85 - آن روز كور انگيزند پرهيزكاران را بنزديك خداى بحاجت ديدار گروهى « 7 » *
هامش
( 1 ) - يا بدانست ناپيدايى يا بگرفت نزد خداى پيمانى يعنى شهادت . ( صو )
( 2 ) - هر اينه نبايد چنين كنند . زود بنبيسيم آنچ همىگويد و دراز بكشيم ما ورا عذاب كشيدنى .
( صو )
( 3 ) - بما تنها . ( صو )
( 4 ) - تا بباشند مر ايشان را عزيزى و نيرو . ( صو )
( 5 ) - آخشيج ناهمتا . ( صو )
( 6 ) - فرستاديم يعنى گماشتيم ديوان را بر كافران همىجنبانند ايشان را جنبانيدى . ( صو )
( 7 ) - آن روز كه گرد آريم پرهيزكاران را سوى خداى بخشاينده بعز برده ، يا بنواخته برده . ( صو )