كند و دوزخى را بدوزخ . هر كه خواهد مدت اين روزگارها بداند حروفهاى جمل كه اندر قرآن است بر شمار بايد گرفتن . « 1 » اما اين كاف ، ها ، يا ، هم ازين حروفها است و اين برين جمله است :
الف يكى ، و ، ب دو ؛ و ، ج سه ؛ و ، دال چهار ؛ و ، ه پنج ؛ و همچنين همى رود ، و بيست و نوه حرف تمام شود بدين شمار ، و آن گاه هر چه اندر قرآن حروفهاى معجم است بر بايد گرفتن و اين بىعدد شمار بود . « 2 » اكنون گروهى از علما ايدون گويد « 3 » كه اين كهيعص ازين شمارست و از سورة البقره تا به آخر قرآن برسد اين همه حروفها بر شمار گيرد آن گاه پيدا شود مدت روزگار . و اين قصّه بگفته آمد است . يك لون اينست .
و گروهى نيز ايدون گويند كه اين كهيعص هم فعل خداوند است و نامهاى او .
و امّا ك نامى است از نامهاى او كآن كافى است بر آفريدن اين جهان و آن جهان و بداشتن آن . و امّا ها گويى هادى است كه مر بندگان
هامش
( 1 ) - پس هر كه خواهد كه شمار اين جهان و روزگار سالهاى اين جهان [ بداند ] ، اين حروفهاى قرآن از الم كه اول سورة البقرة است تا حم الاحقاف جمله بشمار جمل برگيرد ، آن گه از شمار مدت سالهاى اين جهان بداند . ( صو ) - هر كه خواهد كه شمار روزگار و سالهاى آن بداند اين حروفهاى معجم قرآن از الم تان و القلم به حساب جمل بگيرد . . . ( م )
( 2 ) - و اين شمار جمل آنست كجا الف يكى باشد ، و ب دو ، و ج سه ، و دال چهار ، و ه پنج ، و واو شش ، و زا هفت ، و حا هشت ، و طا نه ، و ى ده ، و كاف بيست ، و لام سى ، و ميم چهل ، و نون پنجاه ، و سين شصت ، و عين هفتاد ، و فا هشتاد ، و صاد نود ، و قاف صد ، و را دويست و شين سيصد ، و تا چارصد ، و تا پانصد ، و خا ششصد ، و ذال هفتصد ، و ضاد هشتصد ، و ظا نه صد ، و غين هزار . و اين كهيعص هم ازين شمار حروفها است . ( صو ) ، و « م » نيز با اختلاف عبارت .
( 3 ) - گويند . ( صو ) - گفتند . ( م )