والاتر است و نيز خداوند مىخواهد امّت را از شرافت محمد صلّى اللّه عليه و آله و خاندان او آگاه نمايد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 50 ]
وَ إِذْ فَرَقْنا بِكُمُ الْبَحْرَ فَأَنْجَيْناكُمْ وَ أَغْرَقْنا آلَ فِرْعَوْنَ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ ( 50 )
ترجمه :
( 2 / 50 )
و هنگامى كه دريا را براى شما شكافتيم و شما را نجات داديم و آل فرعون را غرق نموديم ، در حالى كه شما به آنها نگاه مىكرديد ( شاهد بوديد ) .
تفسير :
« وَ إِذْ فَرَقْنا بِكُمُ الْبَحْرَ فَأَنْجَيْناكُمْ »
: يعنى دريا را براى شما شكافته ، شما را از لشكريان فرعون و از غرق شدن نجات داديم .
« وَ أَغْرَقْنا آلَ فِرْعَوْنَ »
: يعنى فرعون و قومش را غرق كرديم . نسبت امرى مانند غرق كردن به گروهى مانند آل فرعون ، به سبب انتساب به خود فرعون كه رئيس آنان است ، دلالت مىكند بر اينكه خود آن رئيس كه مردم به او منسوباند به غرق شدن سزاوارتر است .
« وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ »
: يعنى در حالى كه شما آنها را ضمن غرق شدن نگاه مىكرديد .
در اخبار ما ( شيعه ) وارد شده است كه نجات آنان و نعمتى كه به آنها داده شده ، به واسطهء توسّل به محمد صلّى اللّه عليه و آله و خاندانش ( ع ) بوده است « 1 » .
مقصود از يادآورى نجات و نعمت ، آن است كه آنان را متوجّه توسّل به محمد و خاندان طاهرش ( ع ) بنمايد . توجّه و توسّل به آن بزرگواران در حالى كه آنان هنوز در عرصهء حيات ، ظاهر نشده بودند ،
هامش
( 1 ) تفسير صافى ، ج 1 ، ص 114 .