كشور فراعنه به دست يكى از فرزندزادگان بنى اسرائيل خواهد بود .
خداى تبارك و تعالى به رغم اين گونه كشتار ، تربيت موسى را به دست خود او ( فرعون ) عملى كرد .
« وَ يَسْتَحْيُونَ نِساءَكُمْ »
: معنى عبارت اين است كه : مىخواستند با كشتن پسران ، تنها دختران شما بمانند تا آنان را براى بردگى نگهدارند .
اين معنى به قرينه مقابله با كشتن پسران حاصل مىشود . معنى ديگر آن اين است كه حجب و حياى آنان را تفتيش مىنمودند ، يعنى فرجهاى آنان را تجسس مىكردند تا ببينند ، عيبى نداشته باشند كه آنان را براى كنيزى قبول نمايند . يا آنان را براى اينكه بدانند حامله نيستند ، تفتيش مىنمودند ( منظور اين بود كه اگر جنين پسر بود از بين ببرند ) .
روايت شده است ، كه چه بسا عذاب از آنها كاسته مىشد و پسرانشان از كشته شدن در امان مىماندند و در جايگاهى دور از انظار مردم رشد و نمو مىكردند و زنانشان از زير دست و پاى آنان ، در امان مىماندند . و همهء اينها به آن جهت بود كه از خداوند به موسى وحى شده بود كه نجات آنان در گرو توسّل به دعا و درود ( صلوات ) بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و خاندان پاكش ( ع ) بوده است .
« وَ فِي ذلِكُمْ بَلاءٌ »
: در نجات شما ، و يا در بدترين شكنجههاى دردناك ، يا در هر دوى آنها ، يعنى بلاى نعمت يا نقمت ، يا امتحان به نعمت و نقمت است .
« مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ »
: مقصود يادآورى بنى اسرائيل به اين است كه اين گرفتارى ، آزمايشى است كه نياكانشان را به آن آزمودند و آنان براى تخفيف آن ، به دعا و صلوات بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و خاندان پاكش ( ع ) متوسّل مىشدند تا آنان نيز بيدار شوند و بفهمند كه وقتى توسّل به نامهاى آنان و درود فرستادن بر آن بزرگواران ، عذاب را از آنان بر طرف نموده موجب نجات و بركات آنان مىشود . پس ، توسّل به شخص آن بزرگواران ، بالاتر و