يا اين ناصبيان ( آنان كه به على ( ع ) بد مىگويند ) هر پيمانى كه با محمّد صلّى اللّه عليه و آله بستند ، مانند بيعت رضوان كه در آن تسليم به همهء فرمانهاى رسول خدا و ترك مخالفت با وى شرط شده بود ، مانند بيعت با محمّد صلّى اللّه عليه و آله در غدير خم به خلافت ( ع ) و مانند بيعت با خود على ( ع ) به خلافت او ، كه همهء اين بيعتها را شكستند . و نيز هرگاه بدون بيعت عهد كردند ، كه مخالفت محمّد صلّى اللّه عليه و آله نكنند و تسليم على ( ع ) شوند .
« نَبَذَهُ فَرِيقٌ مِنْهُمْ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يُؤْمِنُونَ »
: گروهى از آنها آن پيمان را پشت سر انداختند ، بلكه بيشتر آنها ايمان ندارند ، يعنى در آينده هم با وجود مشاهدهء آيات و معجزات و ديدن دليلهاى محكم ، باز اينها ، عهد را رعايت نكرده توبه نمىكنند .
يا معنى آن اين است كه بلكه اكثر اينها در موقع پيمان بستن ، تو را در دل تصديق نمىكنند ، آوردن عبارت به صورت جملهء شرطيّه ، كلّى است و دلالت مىكند بر اينكه اين عادت ، شيوهء قديم و جديد آنان است و اين حالت از آنها جدا نمىشود .
به پيغمبر خدا ، منسوب است كه فرمودند : اى بندگان خدا ، تقوى پيشه كنيد و به آنچه رسول خدا به شما فرمان داده است از توحيد خدا و ايمان به نبوّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله - رسول خدا - و از اعتقاد به ولايت على ( ع ) - ولىّ خدا - و در همهء آنها ثابت قدم باشيد .
نماز و روزه و عبادتهاى گذشتهتان شما را فريفته نكند ، زيرا آنها در صورت مخالفت با عهد و پيمان ، سودى براى شما ندارد .
پس ، هر كه به عهد خدا وفا كند ، خدا نيز به عهدش دربارهء او وفا خواهد كرد .
هر كه پيمان شكند ، زيان پيمانشكنى به خودش باز مىگردد و خدا از او انتقام مىگيرد . چه او منتقم ( انتقامگيرنده ) است و كلّا همهء اعمال به سر انجام و پايان آن بستگى دارد .