روايات بسيارى رسيده است كه نمىتوان همهء آنها را بر شمرد .
از نامهاى بسيارى كه بر آن نهادهاند مىتوان ارزش آن را دريافت .
در ارزش آن همين بس ، كه در همهء ركعات نمازهاى واجب عينى يا واجب تخييرى واجب شده است و در نمازهاى نافله و مستحبّى نيز ترك نمىشود .
به حضرت امام باقر ( ع ) نسبت داده شده است كه فرمود :
كسى كه سورهء حمد ، او را از بيمارى بهبود نبخشد ، هيچ چيز ديگر بهبودش نمىدهد .
به حضرت امام صادق ( ع ) منسوب است كه فرمود : اگر سورهء حمد را هفتاد بار بر مرده بخوانى و روح به تن او باز گردد ، جاى شگفتى نمىباشد .
( اعوذ بالله من الشيطان الرجيم )
در صفحات پيش سرّ استعاذه گفتن اعوذ باللّه من الشيطان الرّجيم را در وقت خواندن قرآن يادآور شديم و گفتيم : انسان چون بين تصرّف شيطان و رحمن واقع شده است ؛ خدا بر بندگان فرمان داده است تا با استعاذه ( اعوذ باللّه من الشّيطان الرجيم ) از تصرّف شيطان بيرون آمده ؛ در تصرّف خداى بخشنده قرار گيرد ؛ تا اينكه زبانش ، زبان اهرمن و سخنانش سخنان اهرمن نشود . بلكه زبان سخنانش ، خدائى گردد تا بر آنچه از قرآن مىخواند ، واقعا خواندن قرآن صدق كند . پس آنكه ( در موقع تلاوت قرآن ) مىگويد : « اعوذ باللّه من الشّيطان الرّجيم » - چه بعنوان اخبار يا به عنوان انشاء - براى پناه بردن به خدا و فرار از حكومت و تصرّف شيطان و داخل شدن در تحت حكومت و تصرّف پروردگار مىباشد .