جهل مشابه علم را اكرام و احترام مىكنند ، چون جهل آنها را ، علم پنداشته و از آنها مىپذيرند و به آنها روى مىآورند ، اگر اين شرافت براى علم نبود و اين تشابه وجود نداشت آنها بايد از اينها فرار مىكردند همانند فرار گوسفند از گرگ و به جهت همين شرافت است كه به طرق مختلف و الفاظ يكسان و گوناگون وارد شده : « جويندگى دانش بر هر مرد مسلمان و زن مسلمان واجب است » و نيز وارد شده كه « خداوند طلبكنندگان دانش را دوست مىدارد » و نيز آمده است : « هر كه راهى پويد كه علمى جويد . خداوند بدان وسيله راهى بسوى بهشت براى او مىگشايد » و اينكه فرشتگان بالهايشان را براى هر طالب علمى مىگسترانند تا خشنودى خود را از او برسانند .
و « آنچه در آسمانها و زمين است حتى ماهيان دريا ، جويندهء دانش را آمرزش خواهى مىكنند » و « هر كه از خانهاش بيرون آيد و بسوى درى از علم روى آرد كه دلش از آن سود برد و به ديگران بياموزد ؛ خداى تعالى براى هر گامى كه بر مىدارد عبادت هزار سال روزه و نماز بر او نويسد و فرشتگان بالهاى خويش را بر سر او بگسترند و پرندگان آسمان و ماهيهاى دريا و جنبندگان خشكى بر او ، درود فرستند و خداى تعالى به خانهء او هفتاد نفر از صديقان را فرود آورد » و : « علما ، وارثان انبيايند » و « هر كه دانش آموزد و بدان عمل كند و براى خدا به ديگران بياموزد در ملكوت آسمان ، بزرگ و با عظمت خوانده مىشود » و : « سخن گفتن و همنشينى با عالم در جاهاى پست و در ميانهء مزبلهها بهتر از سخن گفتن و همنشينى با نادان در كاخها و روى تشك و مخدّه مىباشد » .
و « مردمان سه دستهاند : عالم ، دانشپژوه ، خس و خاشاك » ؛ و نيز در حديث وارد شده است كه : « شبت را به روز آور درحالىكه يا دانشمند باشى يا دانشآموز ، يا دوستدار اهل دانش باشى و قسم چهارم نباشى كه
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 112
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص١١٢