تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كورشنامه ( فارسى ) — صفحة 259

مساهمون:

ص٢٥٩
تقديم نمود و خاطرش را شاد و اميدوار ساخت و به سوى پارس ره‌سپار شد . چون به سرحد پارس رسيد عمده قواى خود را بيرون از سرحد گذاشت و خود با ياران و معدودى از سپاهيان راه پاىتخت پيش گرفت . گله‌هاى بسيارى از همه نوع دواب چه براى قربانى و چه براى برپا ساختن ضيافت‌ها با خود آورد . علاوه‌براين ، به عنوان پدر و مادر و دوستان و قضات و پيرمردان و رؤساى عشاير پيشكش‌هاى فراوان با خود برداشت . به عموم اهالى به فراخور حالشان ، به رسم پادشاهان پارس كه چون از جنگى پيروزمندانه مراجعت مىكنند هديه‌هاى مختلف بخشيد . كمبوجيه ، پدر كورش ، وجوه اهالى و ياران سال‌خوردهء خويش را جمع نموده چنين گفت : « اى پارسيان ، اى كورش عزيزم ، همه مىدانيد كه تا چه حد من فردفرد شما را گرامى و عزيز مىدارم . من پادشاه شما و پدر تو هستم ، پس اين حق را به من خواهيد داد كه آنچه مصلحت و خير شما مىدانم اظهار بدارم . چون كورش در رأس شما به تسخير سرزمين‌هاى خصم حركت كرد شما اطاعتش را واجب شمرديد ، احتياجاتش را از حيث افراد برآورده كرديد ، او را ارجمند و بلندنام كرديد و فرمان‌دهىاش را به رضا و رغبت پذيرفتيد . كورش نيز به يارى خدايان شما را به كسب افتخارات بزرگ نايل ساخت و پارسيان را در جهان سرافراز و شريف و بزرگ كرد . نام پارس را در آسيا سربلند و مشهور ساخت . همهء ملل احترامش را بر خود لازم شمردند . مردان رشيدى را كه در ركابش جنگيدند از همهء نعمت‌ها برخوردار ساخت . سربازانش را شرافتمند بار آورد . سواره‌نظام پارسى را سروسامان داد و پارسيان را چنان نيرويى بخشيد كه در ميدان كارزار پيوسته پيروز و منصور شدند . اگر همين روش را ادامه دهيد ، از اين نعمت و بزرگوارى هميشه برخوردار خواهيد ماند . اما اگر تو ، اى كورش ، پس از درك سعادت و پيروزى و قدرت درصدد برآيى كه منافع شخصى خود را در حكومت بر مصالح پارسيان ترجيح دهى ، يا شما از راه غبطه و حسد از فرمان كورش تمكين ننماييد ، بدانيد كه به زودى از اين همه نعمت و بركت محروم خواهيد شد . بر شماست كه به شكرانهء اين موهبت عظيم و براى جلوگيرى از خوارى و نفاق ، همه دسته‌جمعى در راه خدايان قربانى كنيد و در پيشگاهشان قسم ياد كنيد كه اگر دشمن به سرحدات پارس تجاوز كرد ، يا خواست قوانين ما را نقض كند ، تو اى كورش ، با جان و دل از حريم ملك دفاع كنى ، و شما اى رادمردان سلح‌شور ، اگر كسى خواست با كورش از در جنگ درآيد يا يكى از مللى را كه تحت اطاعت او درآمده اغوا كند ، بايد تا جان در بدن داريد در ركاب كورش بجنگيد و مدعى را بر جاى خود بنشانيد . من تا زنده‌ام پارس را چون جان گرامى خواهم داشت و چون از اين جهان رخت بربستم ، بر كورش است كه شما را سرپرستى كند و پارس را مقتدر و سرافراز و آباد نگه دارد . مادام كه كورش در پارس است بايد در راه خدايان قربانى كند و