كن و مژده ده آن كسها را كه كافر شدند و بر كفر بيستيدند بشكنجهاى دردناك پس چهار ماه بكشتن و سر بريدن درين جهان و به عذاب دوژخ در آن جهان « 1 » *
4 - مگر آن كسها كه بهم عهد و صلح كرديد از آن همباز گويان - قبيلهء بنى كنانه و بنى ضمره - پس كم و كاست نكردند شما را زآن عهد و پيمان و صلح چيزى بجفا كردن وا شما و هم پشتى نكردند و يار نشدند بر جنگ كردن بر شما كسى را از دشمنان شما ، پس تمام كنيد بنگاه داشتن با ايشان پيمان و صلح ايشان تا وقت باز رسيدن روزگار اجل ايشان نه ماه ؛ حقّا كه خداى دوست دارد پرهيزكاران را ز عهد شكستن « 2 » *
5 - چون بسر آيد آن ماههاى شكهمند - بيست روز ذى الحجّه و يك ماه محرّم تمامى پنجاه روز از عيد كه اجل آن كسست كه با وى عهد نبود - پس بكشيد آن هنبازگويان را - كه عهد ايشان پنجاه روز است - هر كجا كه بيابيد ايشان را و اسير مىگيريد ايشان [ را ] و باز داريد از زيارت خانه مكّه ايشان را ، استوار ببنديد ايشان را اگر بتوانيد ،
هامش
( 1 ) - آگاهيست از خداى و پيغامبر او سوى مردمان روز حج بزرگتر كخداى بيزارست از كافران و پيغامبر او ، [ و رسول وى نيز بيزارست . صو ] اگر توبه كنيد آن باشد بهتر شما را ، اگر برگرديد بدانيد كشمائيد نه عاجزكنان خداى را ، و مژده ده كافران را به عذاب دردناك . ( خ ) - . . . بعذابى دردگين . ( صو )
( 2 ) - مگر آن كسها [ كه ] عهد كرديد از كافران پس نه شكستند از شما چيزى [ پس باز نكاستند شما را از پيمان چيزى . صو ] و يارى نكردند [ و هم پشتى نكردند . ( صو ) ] بر شما كسى را ؛ تمام كنيد سوى ايشان عهد ايشان [ بايشان پيمان ايشان را ( صو ) سوى روزگار ايشان [ تا وقت ايشان ( صو ) ] كه خداى دوست دارد پرهيزكاران را . ( خ )