زيرا كه اهالى اطراف تصور خواهند كرد كه افاغنه از مقابلهء با ايرانيان مىترسند [ و در نتيجه ] بر افاغنه خواهند شوريد و راه آذوقه را بر آنها خواهند بست . اشرف گفت : بهتر است رو به مشهد برويم و با نادر بجنگيم ، ازين رأى نيز انحراف ورزيدند و فرمان جنگ داده شد ، نتيجه جنگ خطاى صاحب منصبان افغان را ثابت كرد . ايرانيان با چنان موقع خوب به كلى غالب آمدند ، اگرچه بيش از چهار هزار نفر از آنها كشته شد ، از افاغنه دوازده هزار به قتل رسيد و بهترين صاحب منصبان آنها در آن ضمن بود .
بعد از اين شكست ، اشرف به جانب اصفهان معاودت نمود ، بيش از يك ثلث قشون با او باقى نماند ، عدهء كثيرى ، بخصوص ايرانيانى كه در خدمت او بودند ، بعد از آن جنگ فرار كردند .
شاه طهماسب كه در اين جنگ حاضر بود [ و ] رفتار و شجاعت سردار خود را برأى العين مىديد به او گفت : كه هيچجايزهاى لايق قبول تو ، جز اسم خود ندارم و حكم كرد كه نادر را طهماسب قلى خان بخوانند .
( از اين به بعد تا وقتى كه به سلطنت مىرسد ، در اين تاريخ اسم نادر را طهماسب قلى خان ذكر خواهيم كرد ) .
طهماسب قلى خان ، بعد از آنكه قشون قدرى در دامغان آسوده ، به سمت اصفهان حركت نمود ، افاغنه چون نزديك شدن او را شنيدند ، از قلعجاتى ، كه در آنجا ساخلو داشتند ، رو به اصفهان فرار كردند . در اغلب جاها ايرانيها از آنها بسيار كشتند و همه جا اظهار انقياد به شاه طهماسب نمودند و هرچه توانستند جمعيت و نقد براى طهماسب قلى خان فرستادند ، بطوريكه وقتى به كاشان ، كه در چهار منزلى اصفهان است ، رسيد . قشون او چهل هزار سواره و پياده بود .
افاغنه در شهر آذوقهء زياد جمع كرده و مصمم بودند ، كه تا جان دارند ، در دفاع بكوشند ، ولى سردار آنها اشرف ، صلاح چنان ديد كه قبل از آنكه محصور شود ، جنگ ديگرى بكند . بنابراين به قدرى كه توانست قشون مهيا كرد ، به قدر سى هزار از افغان درهگرنى و هزاره و ايرانى و غيره ، بيشتر حاضر نتوانست نمود . به مورچهخورت ، كه
ايران در زمان نادرشاه ( فارسي ) — صفحة 83
مساهمون: على اصغر عبد اللهى
ص٨٣