و امامقلى ميرزا صد هزار نادرى احسان كردند كه صرف مرمت و كاشىكارى ديوار صحن مقدس نمايند .
در خلال اين احوال مذاكرات صلح بين نادر شاه و احمد پاشا پايان يافت و گويا پيشنهاد نادر در شناسائى مذهب جعفرى پذيرفته شد و بروايت تاريخ نادرى ايران نيز حاضر شد شهرهائى نظير كركوك و اربل و قورنه را تخليه كند . داستان اجراى اين قرارداد در فصل بيست و پنجم بيايد .
بعد از قرارداد مذكور نادر فرمان داد محاصرهء بصره رفع شود و تصميم گرفت در محل شهربان توقف كند تا پاسخ استانبول در قبول قرارداد برسد ولى درين بين اخبار فتنه و عصيان در نقاط مختلف ايران او را ناراحت كرد و ناچار از شهربان به ماهيدشت و از آنجا به كرمانشاه رفت .
فصل بيست و سه شورش در ايران 1157 - 1156 ( 44 - 1743 )
يكى از اشتباهات بزرگ نادر اين بود كه به جاى استفاده از خزاين كلات به منظور لشكركشى بر ضد لزگيها و عثمانيان بخشودگى سه سالهء ماليات را پسگرفت و به مال و جان مردم تحميلهاى تازه نمود مردم اين فداكارىها را تا آنجا كه وى كشور را از بيگانگان آزاد ميساخت با امتنان انجام ميدادند ولى در اينموقع كه نبردهاى او بيشتر روى جاهپرستى بود سختشان ميآمد . پس بى جهت نبود كه بتدريج عدم رضايت در دلها قوت گرفت و بالاخره منجر به قيامها و شورشهاى سال 1156 در نواحى كشور گرديد كه اولين آن در تبرساران و دربند سر زد . چندى پيش از آن سام ميرزا نامى در آذربايجان ستيزهجوئى كرد ولى شكست خورد و بداغستان فرار نموده بود . در ايالات شمالغرب نيز كه مأمورين و محصّلين ماليه در كار بودند ناخشنودى انتشار مييافت .
سام ميرزا براى استفاده ازين فرصت در تبرساران و دربند قيام كرد و با همدستى چندى از سران محلى حاكم شيروان حيدر خان را مقتول ساخته و « آقسو » مقرّ