تاريخچهء نادر شاه [ نادر شاه از ديدگاه : مينورسكى ]
مؤسّس سلسلهء افشار در محرّم 1100 ( 22 نوامبر 1688 ) متولّد و در 24 شوّال 1148 ( 9 فوريهء 1736 ) جالس سرير پادشاهى و در شب يازدهم جمادى الثّانيه 1160 ( 20 ژوئن 1747 ) مقتول شد .
دودمان او
بنابر قول رشيد الدّين « 1 » طايفهء افشار يكى از « اقوام اتراك صحرانشين » و جزء ميمنهء سپاه اغوزخان بوده است . صاحب تاريخ نادر قوم افشار را تركمان ميخواند .
معروف است كه از بيم مغول طايفهء افشار تركستان را ترك كرده و در آذربايجان استقرار يافتهاند . شاه اسمعيل شعبهاى از اين قوم را بخراسان شمالى كوچانده و در سرچشمهء ميابكوبكان از مضافات ابيورد ساكن كرد . قشلاق آنها در حوالى دستگرد و درگز بود ، نادر بشعبهء قرقلو افشار انتساب داشت ، زبان مادرى نادر طبعا تركى بود و با اين زبان با پادشاه هند و جاثليق ارمنستان مكالمه ميكرد .
نادر در دستگرد تولّد يافت و بعد در آنجا بنائى بنام مولودگاه ساخته شد « 2 » .
خانواده نادر چنان فقير و گمنام بود كه مورّخ او در اين باب به همين عبارت اكتفاء مىكند كه « گوهر شاهوار را نازش به آب و رنگ ذاتى خود است نه بصلب معدن » . پدرش امامقلى نام داشت ، نادر نخست باسم جدّش نذرقلى نام يافت ( خادم نذر ) و در زمان
هامش
( 1 ) - چاپ پر زين .Trudi V . O . R . A . O1861 ، جلد هفتم ، صفحه 7 .
( 2 ) - عكس كوبكان در تاريخ سايكس مندرج است ، جلد ثانى 248 .