به خوبى معرفت در بارهء حسين عليه السّلام در دل مردم جايگير شد آنگاه حضرت حجت را مرگ فرا رسد ، و كسى كه او را غسل دهد و كفن و حنوط كند و به خاك سپارد همان حسين بن على عليه السّلام است ، و كسى متصدى كار دفن و كفن وصى جز وصى و امام نگردد . شرح - اين آيه چنانچه معلوم است در بارهء بنى اسرائيل و مخالفت آنها با احكام توراة و كشتن شعيب و زكريا و يحيى است و مقصود از * ( بَعَثْنا عَلَيْكُمْ عِباداً لَنا ) * . . . چنانچه گفتهاند بخت النصر يا جالوت و لشكريان آنها است ، و مقصود از * ( ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ ) * . . . . آمدن دانيال و بيرون كردن پيروان بخت النصر از شام - و يا پيروزى داود بر جالوت و آسوده كردن بنى اسرائيل است از شر آنان - و امام روى آن دو مقدمه اى كه در متن ( در ميان پرانتز ) اشاره كرديم كه يكى آيه * ( وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ الله تَبْدِيلًا ) * و حديث نبوى
« اما و الله لتركبن طبقا عن طبق سنة بنى اسرائيل حذو النعل بالنعل و القذه بالقذه »
و امثال آن از احاديث بسيارى كه بدين مضمون رسيده - اين آيه را بكشتن على عليه السّلام و نيزه خوردن حسن بن على و كشته شدن حسين بن على عليه السّلام و پيروزى خونخواهان حسين در زمان ظهور حضرت مهدى عليه السّلام و آمدن حسين عليه السّلام و ياران او تأويل فرموده . ( اين بود ملخص آنچه مرحوم مجلسى ( ره ) در شرح اين حديث ذكر كرده است ) .
[ داستان تبعيد ابو ذر غفارى بربذه ]
251 - ابو جعفر خثعمى گويد : چون عثمان ابو ذر را بربذه تبعيد كرد امير مؤمنان و عقيل و حسن و حسين عليهم السّلام و عمار بن ياسر رضى الله عنه او را بدرقه كردند و در وقت خداحافظى امير مؤمنان عليه السّلام فرمود : اى ابا ذر براستى كه تو تنها براى خداى عز و جل ( در برابر عثمان ) خشم كردى ، پس به همان كس كه بخاطر او خشم كردى اميدوار باش ، و همانا اين مردم ( يعنى عثمان و دار و دسته اش ) از وجود تو بر دنياى خود ترسيدند ( و بودن تو را مزاحم دنياى خود ديدند ) ولى تو از كارهاى آنها بر دين خود بيمناك شدى ، و از اين رو اينها تو را از حومهء خود كوچ دادند و ببلا و گرفتارى آزمودند ، و به خدا سوگند اگر همهء آسمانها و زمين به روى بنده اى بسته باشد و آن بنده تقواى خدا را پيشه كند خداوند براى او گشايشى ( از آن بلا و گرفتارى ) مقرر سازد ، پس مبادا چيزى جز حق و راستى تو را به انس و همدمى گيرد ، و چيزى جز باطل