بسم الله الرحمن الرحيم
[ تأويل يك آيه ]
247 - حماد بن عثمان گويد : در نزد امام صادق عليه السّلام ( اين آيه را همانطور كه معروف است ) خواندم « * ( ذَوا عَدْلٍ مِنْكُمْ ) * » ( سورهء مائده آيه 95 ) حضرت فرمود : * ( « ذو عدل منكم » ) * ( است ) و اين از جاهائى است كه نويسنده هاى قرآن بخطا پس از واو الف گذاردهاند .
شرح - اين آيه در مورد كفارهء صيد است كه تمام آيه اين است : « اى كسانى كه ايمان آوردهايد وقتى كه احرام داريد شكار مكشيد ، و هر كه از شما بعمد شكارى كشت سزايش ذبح كردن حيوانى است مانند آنچه كشته - كه دو نفر عادل از شما بدان حكم كند ، و قربانى باشد كه به حرم كعبه رسد . . . » و بنا بقرائت مشهور بايد در اين باره دو نفر عادل قضاوت كند ، و بنا بقرائت امام عليه السّلام بايد شخص عدالت دارى در آن قضاوت كند . . . و عدد در آن معتبر نيست ، و برخى خواستهاند هر دو قرائت را بيك معنى بازگردانند كه شرح آن از وضع ترجمهء ما خارج است و مجلسى ( ره ) در مرآة العقول در آخر شرحى كه بر اين حديث داده اشاره اى بدان كرده است . 248 - احمد بن أبى نصر از مردى از امام باقر عليه السّلام روايت كرده ( كه اين آيه را اين طور خواند ) « . . . نپرسيد از چيزهائى ( كه براى شما آشكار نشده ) كه اگر براى شما آشكار شود شما را بد آيد . . . » ( سورهء مائده آيهء 100 ) .
شرح - آنچه در ما بين پرانتز است يعنى جملهء ( كه براى شما آشكار نشده ) در آيه نيست و ممكن است مقصود امام عليه السّلام تفسيرى باشد بر اين آيه و همچنين است بحث در حديث 249 ولى آن حديث اشعار بيشترى بتحريف دارد ، و ما در ترجمهء اصول كافى ( در ج 4 ص 440 - 441 ) بحثى در بارهء عدم تحريف و معناى اين گونه احاديث كردهايم كه براى توضيح بيشتر بدان جا مراجعه كنيد .