565 - ابو بصير از امام صادق عليه السّلام روايت كند كه فرمود : همچنان كه رسول خدا ( ص ) در مسجد ( مدينه ) بود بلنديهاى زمين در نظرش پست و پستىها صاف گشت تا جعفر بن ابى طالب را كه در ميدان نبرد ( در جنگ موته ) با كفار نبرد ميكرد مشاهده فرمود تا اينكه مشاهده كرد جعفر كشته شد ، رسول خدا ( ص ) ( بمردمى كه در مسجد بودند ) فرمود : جعفر كشته شد ، و ( از اندوهى كه در مرگ جعفر به او دست داد ) درد دلى عارض آن حضرت شد . 566 - عجلان ابى صالح گويد : شنيدم از امام صادق عليه السّلام كه ميفرمود : على بن ابى طالب عليه السّلام در جنگ حنين چهل نفر را بدست خود كشت . 567 - عبد الله بن عطا از امام باقر عليه السّلام روايت كند كه فرمود : براقى را كه جبرئيل عليه السّلام ( در شب معراج ) براى رسول خدا ( ص ) آورد كوچكتر از قاطر و بزرگتر از الاغ بود ، گوشهايش آويخته و چشمهايش در سمش قرار داشت ، و هر گامش بفاصلهء چشم انداز خود او بود ، و چون بكوهى ميرسيد دستهايش كوتاه و پاهايش بلند ميشد و چون سرازير ميشد ( به عكس ) دستها بلند و پاها كوتاه ميگشت ، يال بلندى داشت كه به طرف راستش ريخته بود ، و از پشت سر خود دو بال داشت .
[ تأويل بعض از آيات ]
568 - فيض بن مختار گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : اين آيه را چگونه ميخوانى : * ( وَعَلَى الثَّلاثَةِ الَّذِينَ خُلِّفُوا ) * - و بر آن سه كس كه بجا ماندند . . . « ( سورهء توبه آيه 118 ) امام عليه السّلام فرمود :
اگر آن سه نفر بجا مانده بودند كه ( مورد سرزنش و بىمهرى قرار نميگرفتند و ) در حال اطاعت و