2 - امام صادق عليه السلام ميفرمود : كارى نزد خدا محبوبتر از رسانيدن دراهم به امام نيست . همانا خدا درهم امام را در بهشت مانند كوه احد قرار ميدهد ( يعنى ثواب آن را از اعمال خير ديگر بزرگتر و بيشتر ميدهد ، و اين تشبيه معقول بمحسوس است و يا مقصود اينست كه دادن يكدرهم به امام مانند دادن دراهمى به اندازه كوه احد است به ديگران ) خداى تعالى در كتابش ميفرمايد « كيست كه به خدا وامى نيكو دهد تا خدا وام او را بسيار چند برابر سازد - 244 سوره 2 » امام فرمود : به خدا اين وام خصوص صله امام است .
3 - امام صادق عليه السلام فرمود : خدا كه آنچه را در دست مخلوقش هست به قرض خواسته ، براى احتياجش به آن نبوده ، و هر حقى كه خدا دارد ، از آن ولى او است .
شرح - كلمه خلقه فرمود و الناس و بنى آدم و امثال آن نفرمود تا اشاره كند كه دارندگان اموال ، آفريده و مملوك خود وام خواهنده ميباشند ، پس دريغ و مضايقه سزاوار نيست و نيز دليل است بر اصل مطلب كه عدم احتياج خدا باشد بوام بندگان و نيز كلمه ما في أيديهم براى همين منظور آمده است زيرا اشاره دارد بر اينكه اين اموال تنها براى منافع و مصالح آنها بطور موقت در اختيارشان گذاشته شده و چون مردند ، از آنها به ديگرى منتقل مىشود و مالك حقيقى اموال همان خدائى است كه اكنون قرض خواهى مىكند ، پس عدم احتياج او مسلم است . ولى اگر أموالهم ، دراهمهم ، عطاياهم و امثال اين عبارات را ميفرمود اين نكته از آن استفاده نميشد .
4 - اسحاق بن عمار گويد : از موسى بن جعفر عليه السلام راجع بقول خداى عز و جل « كيست كه به خدا وامى نيكو دهد تا برايش چند برابر كند و او را مزدى ارجمند است - 11 سوره 57 - » پرسيدم فرمود :
در باره صله به امام نازل شده است .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 488
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٤٨٨