كه دنيا از آنها است و حق تصرف در آن را دارند ، ما راجع به اين موضوع ، ذيل حديث 1063 توضيحى بيان كرديم .
1 - سليم بن قيس گويد : شنيدم امير المؤمنين عليه السلام ميفرمود : به خدا ما هستيم كسانى كه خدا از ذى القربى ( خويشان پيغمبر ) قصد فرموده و آنها را همدوش خود و پيغمبرش ساخته و فرموده است : « هر چه را خدا از اموال مردم دهكده ها بپيغمبرش برگشت داده ، از آن خدا و پيغمبر و خويشان او و يتيمان و بىچيز است - 7 سوره 59 - » اين سهم مخصوص ماست و براى ما از صدقه ( زكات واجب ) سهمى قرار نداد ، خدا پيغمبرش را و ما را گرامى داشت از اينكه چرك و فضول مال مردم را بما بخوراند ( زيرا مالى كه بعنوان زكات پرداخت مىشود ، چرك و فضولى است كه از اصل مال گرفته مىشود و آن مال مزكى و مصفا ميگردد ) .
2 - امام باقر عليه السلام در باره قول خداى تعالى : « بدانيد كه هر چه غنيمت گيريد ، پنج يك آن از آن خدا و پيغمبر و خويشان اوست 42 سوره 8 - » فرمود : ايشان خويشان رسول خدايند صلَّى الله عليه و آله و آن خمس از آن خدا و پيغمبر و ماست .
3 - امام صادق عليه السلام فرمود : انفال آنست كه : اسب و شتر بر آن رانده نشود ( با جنگ و غلبه بدست نيايد ) يا اموال مردمى است كه ( با مسلمين ) سازش كنند يا مردمى كه با دست خود بپردازند و هر زمين خراب و ته رودخانه ها از پيغمبر است و پس از او از آن امام است ، بهر راه خواهد به مصرف رساند .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 491
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٤٩١