خود در آوردم ، بعزت و جلالم هر كه با تو دشمنى كند با عذاب سختم او را بسوزانم ، اگر چه در دنيا از رحمت واسعهام به او هم توسعه دهم .
و چون آواز منادى پايان يابد ، امام با دست به زمين و سر بسوى آسمان جوابش دهد و بگويد « خدا و فرشتگان و دانشمندان گواهى دهند كه شايسته پرستشى جز او نيست ، به عدالت قيام كرده ، معبودى جز خداى تواناى حكيم نيست - 18 سوره 3 - » و چون چنين گويد ، خدايش علم اول و علم آخر به او عطا كند و مستحق ملاقات روح در شب قدر گردد . عرضكردم : قربانت ، روح همان جبرئيل نيست ؟ فرمود روح از جبرئيل بزرگتر است ، جبرئيل از جنس فرشتگان است و روح مخلوقى است بزرگتر از فرشتگان عليهم السلام . مگر نه اينست كه خداى تبارك و تعالى فرمايد : « فرشتگان و روح فرود آيند - 5 سوره قدر - » ( پس روح غير از فرشته است ) .
2 - حسن بن راشد گويد : شنيدم امام صادق عليه السلام ميفرمود : زمانى كه خداى تبارك و تعالى بخواهد امام را خلق كند بفرشته ئى دستور دهد كه شربتى از آب زير عرش گرفته به پدر امام بياشاماند ، پس آفرينش امام از آن شربت است ، آنگاه چهل شبانه روز در شكم مادر است و صدا نميشنود و بعد از آن گوشش براى شنيدن سخن باز مىشود ، و چون متولد شود همان فرشته مبعوث شود و ميان دو چشم امام بنويسد « كلمه پروردگارت براستى و عدالت پايان يافت ، كلمات او را دگرگونكننده ئى نيست و او شنوا و داناست » و
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 228
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٢٨