است اما اين حبشى ، جز با تعظيم و احترام نسبت به بيت وارد نشد و در واقع امير مكه و سودانىها بودند كه عليه عباسيان شوريده و امامت آنان را نمى پذيرفتند و براى ديگران خطبه مىخواندند . هدف امير عباسى ، وادار كردن آنان به اطاعت و اعتراف به امامت آنان بود ، نه خوار شمردن و شوريدن » . « 1 » هدف وى از وارد شدن به مكه با اين وضع « ترساندن عام و خاص » بود . نتيجهء ورود قافله حج به صورتى كه سبط بن جوزى و ديگران نوشتهاند ، تسليم شدن امير مكه و بازگشت وى به اطاعت از عباسيان و سلجوقيان و خطبه خواندن به نام ايشان و حذف نام فاطميان بود .
زمانى كه امير مكه احساس كرد كه خلفاى فاطمى به استوار كردن پايههاى حكومت خود در مصر از يك سو ؛ و مقابله با خطر فرنگىها در بلاد شام از جهت ديگر مشغولند و امكان بازگرداندن حجاز به دايره نفوذ خود را ندارند ، در صدد برآمدند از اين فرصت بهره بردارى كنند . به همين جهت در سال 512 / 1118 يك نيروى نظامى دريايى شامل چند كشتى پر از نيروى مسلح را به سمت بندر عيذاب فرستاده و راه تجار مصرى را قطع كردند . چنان كه مىدانيم ، شهر عيذاب كه در ساحل غربى درياى احمر قرار دارد ، يكى از مهمترين بنادر براى كشتىهايى است كه از عدن و حبشه و هند به مصر مىآيند . اين شهر در مسير حجاج مصرى قرار دارد كه از شهر قوص ( در صعيد مصر ) به عيذاب و از آنجا به سمت جده مىآيند . « 2 » زمانى كه اين كشتىها به عيذاب رسيدند ، جنگجويان
هامش
( 1 ) . سبط بن جوزى ، مرآة الزمان ، ج 8 ، ق 1 ، ص 64 - 63 ؛ ابن فهد ، اتحاف ، ج 2 ، ص 495 ؛ جزيرى ، الدرر ، ج 1 ، ص 557
( 2 ) . ياقوت حموى ، معجم البلدان ، ج 4 ، ص 171 ؛ مورتيل ، الاحوال السياسيه ، ص 27