رسيدند ، شريف با نمايندگان خود خلوت كرده ، از وضعيت مصر پرسيد .
آنان گفتند : در مصر چيزى برجا نمانده است كه ما بتوانيم براى تكيه كنيم .
اوضاع كشور تباه گشته ، ثروت از ميان رفته ، مردان كشته شدهاند و بلاد از جمعيت خالى شده است . « 1 »
معناى اين سخن آن بود كه اوضاع مصر بحرانى است . حاكم مصر مقررى امراى حجاز را نيز كاهش داد ، به طورى كه در سال 468 / 1075 فقط هزار دينار با دو نماينده به مكه فرستاد . « 2 » همچنين توان نظامى دولت فاطمى در داخل و خارج ضعيف شده بود . به ويژه پس از آن كه سلجوقيان موفق به تسلط بر بخش ميانى و جنوبى شام شده و دمشق را در سال 468 / 1075 تصرّف كردند . « 3 » يك سال بعد از آن ، در سال 469 / 1076 فرمانده سپاه سلجوقى آتسز بن اوق تركمانى براى تصرف مصر رفت ، اما شكست خورد و بازگشت . « 4 »
با توجه به اوضاع پيشگفتهء مصر ، شريف ، عموزداگان خود را جمع كرده و توانست آنان را قانع كند كه بايد عباسيان و سلجوقيان بسنده كنيم .
هامش
( 1 ) . سبط بن جوزى ، همان ؛ نيز بنگريد : فاسى ، العقد الثمين ، ج 1 ، ص 442 ؛ ابن فهد ، اتحاف ، ج 2 ، ص 478
( 2 ) . ابن جوزى ، منتظم ، ج 8 ، ص 298 ؛ ابن فهد ، اتحاف ، ج 2 ، ص 478
( 3 ) . ابن عساكر ، تاريخ مدينة دمشق ، نسخه خطى ظاهريه دمشقف ش 3366 ، ج 2 ، ص 602 ؛ سبط بن جوزيف مرآة ، ص 180 ؛ ابن ميسر ، اخبار مصر ، ج 2 ، ص 43 - 42
( 4 ) . بنگريد ، ابن قلانسى ، ذيل تاريخ دمشقف ص 177 - 176 ، 181 ؛ ابن اثير ، كامل ، ج 10 ، ص 104 - 103 ؛ سبط بن جوزى ، مرآة ، ص 184 - 182 ؛ ابن ميسر ، اخبار مصر ، ج 2 ، ص 44 ؛ مقريزى ، اتعاظ ، ج 2 ، ص 317O , Leary , Op . Cit . , pp . 702 - 602