462 / 1070 با قنديلها و ديگر اشياء نقرهاى موجود در حرم نبوى انجام داد . « 1 » سبب اين كارها ، نياز مالى شديد آنان و محدود بودن منابع مالى حكومتى آنها بود . قطع كمكهاى مالى و صلههاى فاطميان از مصر به مكه ، سبب شد تا اشراف حجاز موضع خود را تغيير داده ، با سلجوقيان و عباسيان رابطه برقرار كنند . عباسيان و سلجوقيان در آن هنگام در عراق و خارج از آن ، قدرتى كسب كرده و به فكر گسترش دايرهء نفوذ خود در حجاز افتاده بودند و وقتى فرصت را مناسب ديدند ، براى تحقق اهداف خويش از آن بهره بردارى كردند . از سوى ديگر ، زمان براى اشراف حجاز هم مناسب بود تا به سمت سلاجقه و عباسيان رفته ، نام آنان را در خطبه بياورند . اين وضعيت در سال 462 / 1070 پديد آمده بود « 2 » و مىرفت تا آغازى بر رقابتى جديد ميان سلاجقه و عباسيان سنى از يك سو ؛ و فاطميان از سمت و سوى ديگر براى سيادت بر حجاز باشد .
خطبه
خطبه خواندن به نام هر كدام از دولت عباسى و فاطمى در منابر حرمين شريفين ، يكى از مهمترين مظاهر سيادت دينى و سياسى آنان بر حجاز
هامش
( 1 ) . ابن جوزى ، منتظم ، ج 8 ، ص 256 ؛ ابن كثير ، البدايه ، ج 12 ، ص 99 ؛ فاسى ، شفاءالغرام ، ج 1 ، ص 194 ؛ ابن ظهيره ، الجامع ، ص 113 ؛ ابن تغرى بردى ، النجوم ، ج 5 ، ص 20 ؛ ابن فهد ، اتحاف ، ج 2 ، ص 471 ؛ سخاوى ، التحفه ، ج 2 ، ص 466 ، دحلان ، امراء البيت الحرام ، ص 31
( 2 ) . ابن جوزى ، منتظم ، ج 8 ، ص 294 ؛ ابن اثير ، كامل ، ج 10 ، ص 98 / 61 ؛ عامرى ، غربال الزمان ، ص 369 ؛ فاسى ، العقد الثمين ، ج 1 ، ص 441 ؛ ابن تغرى بردى ، النجوم ، ج 5 ، ص 84