فرهنگ نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 218

مساهمون: صبح صالح

ص٢١٨

دهيد تا دشمن شما را پير و ناتوان . نپندارد .

( 4445 ) قُلٌّ

: اندك ، كم ، يعنى پيروان اسلام اندك بودند .

: كمر بند پهن .

: كنايه از گسترش و توسعه است .

: جلو گردن شتر كه به هنگام استراحت بر زمين مىگذارد ، مجازا به معناى ثبوت و استقرار است .

: زمام ، افسار .

: در كام مرگ افتاد ، ( قبل از آنكه به آرزويش برسد ) .

: لغزشها .

: لغزشهايشان را اغماض كنيد .

: ترس با نااميدى مقرون شد ، يعنى كسى كه از چيزى بترسد از رسيدن به آن مأيوس خواهد شد .

: شرم با محروميت ( مقرون شد ) ، يعنى كسى كه در بدست آوردن چيزى بيش از حد خجالت بكشد ، از آن محروم مىشود .

: با بيماريت بساز ، يعنى مادامى كه تحمل بيمارى برايت آسان است و قادر به انجام كارهاى خود هستى ، بر بيمارى شكيبا باش .

: هنگاميكه ( به مرگ ) پشت كرده و واپس مىروى .

: مرگ در حال پيش آمدن است .

: خوف ، ترس .

: پى بردن به دقائق حكمت .

: عبرت و پند گرفتن از احوال ديگران .

: طريقه و روش پيشينيان .

: سرّ و باطن علم .

: داورى نيكو ، قضاوت صحيح .