( 4729 )
حكمت 1 -
( 4428 ) ابْنُ اللَبُون
: بچه شتر دو ساله
.
حكمت 2
( 4429 ) ازْرى بِنَفْسِهِ
: خويش را كوچك كرد .
( 4430 ) اسْتَشعَرَ
: لباس زيرين قرار داد ، يعنى با طمع خو گرفت .
( 4431 ) امَّرَ لِسَانَهُ
: زبانش را فرمانروا كرد
.
حكمت 3
( 4432 ) الْمُقِل
: فقير
.
حكمت 4 ص 3 ف
( 4433 ) الْجُنَّة
: سپر .
حكمت 6 ص 5 ف
( 4434 ) الحِبَالَة
: دام ، تور صيادى .
( 4435 ) الاحْتِمال
: تحمل آزار .
حكمت 8 ص 7 ف
( 4436 ) يَنْظُرُ بِشَحْمٍ
: با قطعه پيهى ( حدقه ) مىبيند .
( 4437 ) يَتَكَلّمُ بِلَحْمٍ
: با گوشت پارهاى ( زبان ) سخن مىگويد .
( 4438 ) يَسْمَعُ بِعَظْمٍ
: با استخوانى ( گوش ميانى ) مىشنود ، ( توضيح ) اينكه گوش از سه قسمت خارجى ، ميانى و داخلى تشكيل يافته ، گوش خارجى كه به چشم ديده مىشود ارتعاشات اصوات را مىگيرد و به پردهء صماخ منتقل مىكند و گوش ميانى بواسطه استخوانها ، آن را به گوش درونى رسانده و از آنجا به وسيله عصب شنوايى به مغز انتقال مىيابد ) .
حكمت 13
( 4439 ) اطْرَافُ النِّعَم
: آغاز نعمتها .
( 4440 ) اقْصَاهَا
: انتهاى آن .
حكمت 14
( 4441 ) اتِيحَ لَهُ
: برايش مقدر شد ، فراهم و مهيا شد .
حكمت 15
( 4442 ) الْمَفْتُون
: در فتنه افتاده ، به فتنه گرفتار شده .
حكمت 16
( 4443 ) الْحَتْف
: مرگ .
حكمت 17
( 4444 ) غَيِّرُوا الشَيْبَ
: پيرى را ( با خضاب ) تغيير دهيد ، يعنى سفيدى موها را با خضاب كردن تغيير