مراصد آمده است : جندل ناميده شده ؛ زيرا آنجا سرزمينى سنگلاخى و پر از سنگ در پايه كوه طى بوده است .
سبب اين غزوه اين بود كه جمع بسيارى در سرزمين جندل بودند كه هركس از اطراف و نواحى آنان مىگذشت ، او را مورد ظلم و ستم و تعدى قرار مىدادند . پس پيامبر هنگامى كه پنج شب از ماه ربيع الاول سال پنجم باقى مانده بود ، با حدود هزار نفر از اصحاب و يارانشان به سوى آنجا حركت كرد . آنها شب در حركت بودند و در روز به استراحت مىپرداختند . ايشان سباع بن عرفطه را در مدينه به جاى خود گماشت .
وقتى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نزديك آنها شد ، چيزى جز گاو و گوسفندان آنها را نديد . پس به چهارپايان و حيوانات آنها حمله بردند . بعضى از چهارپايان هدف تير و نيزه قرار گرفتند و بعضى فرار كردند . خبر به اهل دومه رسيد ، آنها نيز پراكنده شدند . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله چند روزى در آنجا ماند و حتى يك نفر از آنان را نديد ؛ پس پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بازگشت .
غزوهء مريسيع
مريسيع آبى از نواحى قديد تبوى و ساحل مىباشد و بين اين آب تا نزديكى مدينه دو روز فاصله است .
اين غزوه به نام غزوهء بنى مصطلق نيز ناميده شده است .
بنى مصطلق لقب خزيمة بن سعد از قبيلهء خزاعه است . اين غزوه در روز دوشنبه ، در حالى كه دو شب از ماه شعبان سال پنجم هجرت مىگذشت ، به وقوع پيوست .
ابن اثير مىگويد : اين غزوه در ماه شعبان ، سال ششم هجرت رخ داد .