بايد كه باشد ، و درين چهل روز هيچكس به پيش وى نرود الا شيخ و خادم .
( 6 ) شرط سوم آن است كه هميشه با وضو باشد ، و در هروقت نمازى را وضو تازه كند و هر نوبت كه وضو تازه كند دو ركعت نماز شكر وضو بگذارد .
( 7 ) شرط چهارم صوم است . بايد كه درين چهل روز به روزه باشد .
( 8 ) شرط پنجم كم خوردن است ، و كم خوردن در حق هركسى بر تفاوت باشد ، و اين بهنظر شيخ تعلّق دارد ، تا هركس را چه مقدار فرمايد .
( 9 ) شرط ششم كم گفتن است . بايد كه درين چهل روز با هيچكس سخن نگويد الا با شيخ و خادم .
( 10 ) شرط هفتم كمخفتن است . بايد به شب دو دانگ بيش خواب نكند .
( 11 ) شرط هشتم خاطر شناختن است ، و خاطر چهار قسم است ، خاطر رحمانى و خاطر ملكى ، و خاطر نفسانى و خاطر شيطانى ، و هريك علامتى خاص دارند .
( 12 ) شرط نهم نفى خواطر است . بايد كه درين چهل روز هر خاطرى 135 كه درآيد نفى كند و به فكر آن مشغول نشود ، اگرچه خاطرشناس باشد و اگرچه احتمال آن مىدارد كه آن خاطر كه درآمده است رحمانى بود ، نفى مىبايد كرد ، از جهت آنكه او را به امر شيخ كار مىبايد كرد ، و امر شيخ بىهيچ شكى رحمانى است ، و اگر خاطرى درآيد يا خوابى يا واقعهئى ديده باشد ، يا در بيدارى چيزى در خارج ظاهر شود ، و آن را نفى نتواند كرد ، و به فكر آن مشغول مىشود ، و حلّ آن نمىتواند كرد ، بايد كه آن را بر شيخ عرضه كند تا شيخ شرح آن بكند ، تا آن چيز مانع جمعيت وى نشود .
( 13 ) شرط دهم ذكر دايم است . بعد از اداى نماز پنجگانه به هيچ كارى ديگر مشغول نشود الا به ذكر
« لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ » *
، و بايد كه ذكر بلند گويد ، و جهد كند كه حاضر باشد ، و داند كه نفى و اثبات مىكند . و اين نفى و اثبات مراتب دارد ، و سالك هم مراتب دارد ، و نفى و اثبات مبتدى با نفى و اثبات منتهى برابر نباشد .
فصل سوم در بيان آداب ذكر گفتن
( 14 ) بدانكه ذكر مر سالك را به مثابهء شير است هر فرزند را ، و سالك بايد كه ذكر از شيخ به طريق تلقين گرفته باشد ، كه تلقين ذكر به مثابهء وصل درخت است . و ذاكر