ورود گرفتن به بلاد كفر مسافرت كند ، بايد به همهء شرايطى كه تعهّد كرده و از آن جمله عمل به قوانين آن كشورها ، متعهّد باشد ، پس اگر چيزى را دزديد و با خود به بلاد اسلام آورد ، بايد آن را به كفّار برگرداند ، زيرا آن را از راه خيانت و عهدشكنى گرفته است .
11 - اگر مسلمانان به پيمانها و قراردادهاى بين المللى ، متعهّد شدند ، بايد طبق مفاد آنها عمل نمايند و نبايد پيمان شكنى كنند . بلى ، براى مسلمانان جايز نيست كه به آنچه مخالف احكام دين يا مغاير با منافع و مصالح امّت باشد ، ملتزم و متعهّد شوند .
12 - امان دادن بدين معنى است كه به همهء آنچه از نظر عرف اجتماعى و قانون رايج ، متعلّق به آن فرد باشد ، احترام گذاشته شود مثل احترام به خانواده ، اموال ، شخصيّت و ساير حقوق مدنى اشخاص ، و لذا اگر او بميرد ، همهء آنچه متعلّق به اوست در امان مىماند تا اينكه مدّت صلاحيّت امان پايان يابد ، مثل اينكه فرزند صغير او بزرگ شود يا همسر او مستقل گردد ، كه دراين صورت بايد عقد امان براساس قرارداد جديد بين حاكم شرع و افراد مربوطه تجديد شود .
13 - اگر معاهد ( يعنى كسى كه طرف عهد امان است ) بميرد ، ظاهر اين است كه مال او به ورثهء او منتقل مىشود ، ورثهاى كه مطابق دين خودش از او ارث مىبرند ، هر چند محارب هم باشند مگر اينكه در عقد امان و شرايط آن چيز ديگرى قيد شده باشد ، مثل اينكه مال او بعداز مرگش به بيتالمال انتقال يابد . برخى از فقها هم گفتهاند : مال او حكم في را دارد ولى قول اوّل بهتر است ، زيرا مال او نيز مورد امان قرار گرفته است .
14 - اگر معاهدى ( كه طرف عهد امان است ) به دارالحرب پيوست ،
احكام جهاد (فارسى) — صفحة 248
مساهمون: دانش
ص٢٤٨