« مگر كسانى از مشركان كه با آنها عهد بستهايد و چيزى از آن را در حق شما فروگذار نكردند ، واحدى را بر ضدّ شما تقويت ننمودند ، پيمان آنها را تا پايان مدّتشان محترم بشمريد ، زيرا خداوند پرهيزكاران را دوست دارد . »
بدينسان در امور و موارد ذيل ، وفا و اجراى عهد و پيمان ، واجب و لازم است :
1 - پيمانها و قراردادهاى بين المللىاى كه دولت اسلامى واجبالاتّباع آنها را امضا كرده ، مانند پيمان منع استفاده از سلاحهاى كشتار جمعى ( سلاحهاى اتمى ، شيميايى ، بيولوژى و مانند آنها ) و پيمان رفتار با اسيران جنگى يا اهالى غير نظامى يا نمايندگان صليب سرخ و مانند آنها .
2 - اگر بين دولت اسلامى و طرف مقابل پيمان يا قرارداد خاصّى امضا شده باشد ، بايد احترام آن را نگهداشت تا زمانى كه طرف مقابل به آن پايبند است .
3 - عهد و قراردادى كه فرماندهى جنگ در حين جنگ با دشمن امضا مىكند مانند عهد ذمّه و پناهندگى ، واجبالاحترام است . و اگر فردى از مسلمين يكى از افراد دشمن را امان بدهد ، جايز است و بر ساير مسلمانان نيز واجب است كه احترام آن را نگهدارند ، ولى اگر ولىّ امر و رهبر مسلمين از دادن ذمّه و پناهندگى منع كند بر مسلمانان است كه از او پيروى نمايند .
4 - فرمانده جنگ مىتواند براى هر كس از دشمن كه بخواهد ، امان بدهد مشروط بر اينكه اين اقدام جزء اختيارات تفويض شده به او باشد .
5 - عقد امان مانند ساير عقود است در شرايط صلاحيّت عاقد و اينكه او
احكام جهاد (فارسى) — صفحة 246
مساهمون: دانش
ص٢٤٦