بود « 1 » ، و همى خواست كه اين حاجت از حقّ تعالى بخواهد .
و چون جبريل بيامد پيغامبر عليه السّلم اين احوال بوى باز گفت .
جبريل عليه السّلم گفت كه : من از حقّ تعالى ترا فرمان آورم بدين ، و تو هيچ غم مخور . و پس جبريل برفت بحضرة عزّة و گفت : يا ربّ العزّة ، تو خود عالم الاسرارى كه پيغامبر صلّى اللَّه عليه و سلّم چه درخواست مىكند ، مىخواهد كه در وقت نماز كردن روى سوى كعبه آورد تا بر خلاف جهودان باشد . پس حقّ تعالى مراد پيغامبر برآورد و گفت : روا بود ، بگو تا روى بكعبه آورد . و پيغامبر روى سوى آسمان كرده بود تا جبريل رسد و چه فرمان آورد . پس جبريل عليه السّلم هم در آن ساعت برسيد و اين آيت بياورد :
قَدْ نَرى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّماءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضاها . فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ . وَ حَيْثُ ما كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ
« 2 » . پس پيغامبر صلّى اللَّه عليه و سلّم شاد گشت ، و روى سوى كعبه كرد . و قبلهء مسلمانان كعبه گشت ، و هر كى روى بجز كعبه كند از پس آنكه اين آيت بيامد ، او از جملهء مسلمانان نيست .
بازگشتيم به قرآن .
[ ترجمه ]
151 - چنان كه بفرستاديم اندر ميان شما پيغامبرى از شما كه مىخواند بر شما آيتهاى ما و پاكيزه كند شما را و بياموزد شما را كتاب و حكمت ، و بياموزد شما را آنچه [ نه ] بوديد كه دانستيد *
152 - ياد كنيد مرا تا ياد كنم شما را ، و شكر كنيد مرا و مه كافر شويد *
هامش
( 1 ) هم چنان كه از اول بوده بود آن گه كه به مكه بود . ( پا )
( 2 ) البقرة 144