161 - كه آن كسها كه كافر شدند و بمردند ايشانند كافران ، ايشانند كه بر ايشان است نفرين خداى و فريشتگان و مردمان همه *
162 - جاودانه باشند اندران نه سبك كرده آيد ازيشان عذاب و نه ايشان را زمان دهند *
163 - و خداوند شما خداى يگانه است ، و نيست خداى مگر او مهربان و بخشاينده *
164 - كه اندر آفرينش آسمانها و زمين ، و آمد شد شب و روز ، و كشتى آنكه مىرود « 1 » اندر دريا بدانچه سود كند مردمان را ، و آنچه بفرستاد خداى از آسمان از آب و زنده كرد بدان زمين از پس مردن آن و بپراكند اندران جا از همه جمندهها « 2 » ، و گردانيدن بادها و ميغ فرمانبردار كرد [ ه ] ميان آسمان و زمين . آيتهاست « 3 » قومى را [ كه خرد دارند ] « 4 » *
165 - و از مردمان آنكه گيرد از بيرون خداى انبازان كه دوست دارندشان چون دوستى خداى ، و آن كسها كه بگرويدند سختتر دوست دارند خداى را . اگر بينند انكسها كه ستم كردند كه بينند عذاب ، كه قوّت خداى راست همه ، كه خداى سخت عذاب است *
166 - [ آن گه ] كه بيزارى كردند آن كسها كه متابعت كردند از آن كسها كه متابعت كردندشان « 5 » و ديدند عذاب و ببريد ميان ايشان
هامش
( 1 ) آنكه همى برودا . ( صو )
( 2 ) از هر جمندهاى . ( پا ) - از هر جنبندهء . ( صو )
( 3 ) متن : نه آيتهاست .
( 4 ) ( پا ) - « يعقلون » در متن ترجمه نشده است .
( 5 ) آن گه كه بيزارى ستانند آن كسها كه متابعت كردند از آن كسها كه متابعت خواستند ( پا ) - آنكه كه ستانند بيزارى آن كسها كه پيش رو بودند از آن كسها كه پس رو بودند . ( صو )