اين است « 1 » تفسير يك گونه ازين آيت .
امّا آن كس كه ملكين خواند لام به زير ، گويد :
اين هاروت و ماروت دو ملك بودند از آدميان كه پادشاه زمين بودند ، و تا خداى عزّ و جلّ اين جهان را بآدم سپرد و مر ابليس را بلعنت كرد بعد از آن هيچ فريشته را در زمين پادشاهى نداد ، كه اين هاروت و ماروت هم از فرزندان آدم بودند كه خداى تعالى ايشان را آزمون كرده بود بگناه .
امّا اين آيت كه خداى عزّ و جلّ گفت :
وَ اتَّبَعُوا ما تَتْلُوا الشَّياطِينُ عَلى مُلْكِ سُلَيْمانَ ، وَ ما كَفَرَ سُلَيْمانُ ، وَ لكِنَّ الشَّياطِينَ كَفَرُوا ، يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ
« 2 » . گفت : آنكه همى برخوانند بر ملك سليمان ، اين ديوان بودند كه از آسمان سخن مىآموختند . خداى عزّ و جلّ گفت ايشان جادويها از آسمان مىآموزند ، و آن ديوان كافر شدند كه اين سخن بشنيدند از آسمان ، و آن گه بيامدند و مر فرزند آدم را اندر آموختند . پس خداى عزّ و جلّ مر ستارگان آسمان اوّل را فرمان داد كه : چون ديوان بر هم ايستند و بيايند و گوش باسمان دارند ، ايشان را برانيد ، و رها مكنيد كه گوش باسمان دارند و سخنهاى آسمان شنوند ، و ايشان را از آنجا بيوكنى .
و اين قصّهء ستارگان و ديوان بجايگاه خويش گفته آيد . و السّلام .
بازگشتيم به قرآن .
[ ترجمه ]
104 - يا آن كسها كه بگرويديد مه گوييد : گوش فرا دار . « 3 » بگوييد :
بنگر بما ، و بشنويد ، و كافران راست عذابى دردناك *
105 - نخواهند آن كسها كه كافر شدند از اهل كتاب ، و نه انبازگيران « 4 »
هامش
( 1 ) متن : اين نست .
( 2 ) البقرة ، 102
( 3 ) مگوييد راعنا ، بدين لغت مكه . ( پا ) گوش بما دار . ( صو ) - متن : فرامدار .
( 4 ) و نه نيز كافران مكه . ( صو )