فصل سى ونهم
با هم يا جدا خواندن دو نماز
- ابن عمر : هرگاه پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) در سفر شتاب مى كرد ، يا كارى بر أو
دشوار مى آمد ، نماز مغرب وعشاء را با هم مى خواند ( 1 ) .
- حلبى از امام صادق ( عليه السلام ) : هرگاه پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) در سفر بود يا نيازى أو را
وأدار مى كرد ، نماز ظهر وعصر ومغرب وعشاء را با هم مى خواند .
وامام صادق افزود : عيبى ندارد كه نماز عشاء آخر را در سفر زودتر
وپيش از آنكه شفق ناپديد شود ، بخوانى .
- امام على ( عليه السلام ) : پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) در شبهاى بارانى ، نماز مغرب وعشاء را با هم
مى خواند ، اين كار را بارها انجام داد .
- معاذ بن جبل : همانا پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) در سال ( غزوه ) تبوك ، نماز ظهر
وعصر ومغرب وعشاء را با هم خواند .
- ابن عباس : پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) در مدينه ، نماز ظهر وعصر ومغرب وعشاء را
با هم مى خواند ، بي آنكه وحشتي در كار باشد ويا باران بيايد .
هامش
( 1 ) عبارت " كارى بر أو دشوار مى آمد " فقط در منبع نخست موجود است .